مواردی که مسافر باید نماز را تمام بخواند
مسافر در چه مواردی باید نماز را به صورت کامل بخواند؟
در چند مورد سفر قطع می شود و مسافر باید نماز را تمام بخواند:اول: رسیدن به وطندوم: قصد اقامت ده روزسوم: توقف یک ماه بدون قصد
در چند مورد سفر قطع می شود و مسافر باید نماز را تمام بخواند:اول: رسیدن به وطندوم: قصد اقامت ده روزسوم: توقف یک ماه بدون قصد
انسان میتواند براى بعضى از كارهاى مستحب مانند زيارت قبر پيغمبر صلیالله عليه و اله و امامان علیهمالسلام از طرف زندگان اجير شود، ولى احتياط واجب آن است كه پول را براى مقدمات كار بگيرد و نيز میتواند اعمال مستحبی را انجام دهد و ثواب آن را به اموات يا زندهها هديه نمايد.
مکان نمازگزار باید شش شرط در آن رعایت شود:شرط اول: مباح بودنشرط دوم: استقرارشرط سوم: توانائی انجام واجبات در آن محلشرط چهارم: تقدم مرد بر زنشرط پنجم: بلندتر نبودن محل پیشانی از جای ایستادنشرط ششم: پاک بودن محل سجده
اگر به راحتی امکان خارج کردن جنین باشد باید آن را خارج کرده و غسل دهند و همراه مادر دفن کنند اما اگر عسر و حرج دارد به همان صورت دفن کنند، البته اگر موضع نجس شده لازم است تطهیر کنند.
این کار جایز نیست، مگر در حال ضرورت و در این صورت باید روزه را قضا کند.
گریه از شوق قرب پروردگار مانعی ندارد.
در فرض سؤال اشکال دارد، احتیاط آن است که نماز را همراه امام تمام کند و از نو نماز را بخواند.
مدعی جزء شهود محسوب نمی شود.
نسبت به نمازهایی که با چنین وضویی خوانده اید می توانید به یکی از مراجع مشهور که این روش مسح را قبول دارد رجوع نمایید.
زیانها گاهی زیانهای کلی است و گاهی چنین نیست، بسیاری غذاهاست که زیانهای محدودی دارد و حرام نیست ولی دخانیات به گفته اطبای آگاه منشا یکصد و بیست بیماری می باشد.
با توجه به آنچه نوشتهاید جایز نیست؛ مگر اینکه خمس آن مقدارى که تصرّف میکنید بر ذمّه بگیرید و بعداً بپردازید.
زن مىتواند مدّعى باشد؛ ولى بايد قسامه را از مردان انتخاب كنند.
کراراً گفته ایم احکام و قوانین الهی تابع افراد و اشخاص نیست بلکه تابع نوع است، به این معنا که اگر مجموع مردان جامعه را با مجموع زنان مقایسه کنیم، بازدهی اقتصادی مردان به مراتب بیش از زنان است؛ بنابراین مصلحت شخصی معیار نیست بلکه مصلحت نوعی باید در نظر گرفته شود. در قوانین عرفیّه نیز چنین است، مثلاً می گویند: برای احراز فلان مقام، شخص باید دکترا داشته باشد، در حالی که عدّه ای از لیسانسه ها از عدّه ای از دکترها باسوادترند، حتی عدّه ای از کسانی که اصلاً مدرکی ندارند بسیار بافضیلت تر از گروهی از آن ها هستند که مدارک دانشگاهی دارند. در این گونه موارد معیار فرد نیست، بلکه معیار مجموعه هاست.