مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

قصاص در قتل عمد و دیه در غیر عمد.‌

حکم قتل عمد را دارد و اگر گمان می کرده که مجاز به این کار است فقط دیه و کفاره دارد و کفاره آن همان کفاره عمد روزه ماه رمضان است.‌

مانعی ندارد و می تواند.‌

قتل مزبور شبه عمد است و اگر ضربه به قدری شدید بوده که غالبا در افراد مختلف سبب مرگ می شود قتل عمد محسوب می شود.

در صورتی که مسلوب الاراده نباشد آن افراد قاتل محسوب نمی شود هر چند مجازات بسیار سنگینی خواهند داشت.‌

قتل عمد محسوب نمی شود ولی علاوه بر دیه آنها، حکم تعزیر هم شامل او می شود. ‌

شامل قصاص و تعزیرات نیز مى شود.‌

قصاص مى شود.‌

چنانچه ثابت شود که قاتل آن زن است، تا ثابت نشود که انگیزه آن حفظ ناموس خویش بوده، باید قصاص شود.‌

در مواردى که قصاص تعلّق مى گیرد، اگر شاکى تقاضاى قصاص کند حکم قصاص جارى مى شود و اگر به جاى آن خسارتى گرفته و راضى شده، حکم قصاص ساقط است و اگر راضى نشده، وجه خسارات را باز مى گرداند و تقاضاى قصاص مى کند.

اگر قاتل به گمان این که طرف مهاجم است تیراندازى کرده است قصاص ندارد ولى باید دیه بدهد.‌

آرى احراز شرط است; هر چند به وسیله قراین و شواهد باشد.‌

در صورتى که نتواند ادّعاى خود را با ادّله شرعى ثابت کند قصاص مى شود.‌

چنانچه ثابت شود قاتل این کار را به عنوان دفاع از خود، و از ترس این که مبادا مجدّداً مورد تجاوز واقع شود، انجام داده، نه قصاص دارد و نه دیه; ولى در صورتى که ثابت شود تصوّر او این بوده که آنها مهدور الدم هستند، و حکم خدا را در مورد آنها اجرا مى کند، قصاص ندارد ولى دیه دارد.

در صورتى که قتل جنبه عمد داشته، در این جا حکم آن قصاص است. و در صورتى که بى اختیار شده و از حالت عادّى بیرون رفته، یا خیال مى کرده کشتن متجاوز شرعاً براى او جایز است، قصاص ندارد، امّا دیه دارد. و اگر مشکوک باشد نیز دیه تعلّق مى گیرد، و قصاص نمى شود.