حکم زکات فطره در صورت افطاری دادن فقیر
اگر کسی هر شب به فقیری افطاری دهد آیا باید فطریه آنها را بپردازد؟
در فرض سؤال، واجب نیست و با افطاری دادن، کسی نانخور محسوب نمیشود.
در فرض سؤال، واجب نیست و با افطاری دادن، کسی نانخور محسوب نمیشود.
فطریّه بر عهده خود اوست؛ ولى احتیاط لازم آن است که از میزبان خود براى پرداخت این فطریّه نیز اجازه بگیرید.
در فرض سؤال، چهار پنج روز کافى است.
در صورتی که برای آنها ضرورت داشته باشد مانعی ندارد.
رأساً نمیتوان زکات فطره را به طلبکار شخص فقیر داد.
در فرض سؤال، میتواند خودش آن را تملّک کند و بعد براى آنها صرف نماید.
فطریه ایشان که بر عهده شماست، فطریه غیر سادات محسوب می شود.
در فرض سؤال، میتوان به شیعیان نیازمند داد.
احتياط واجب آن است كه زكات فطره را در همان محل مصرف كند، مثلًا نمىتواند براى بستگانش كه در شهر ديگرى هستند بفرستد، مگر اينكه در آن محل مستحقّى پيدا نشود و هرگاه با وجود مستحق فطره را به جاى ديگرى ببرد و تلف شود ضامن است، ولى حاكم شرع مىتواند با توجّه به مصالح نيازمندان اجازه دهد آن را به محلّ ديگرى ببرند.
به کسی که ادعای احتیاج می کند نمی توان زکات فطره داد، مگر آن که اطمینان حاصل گردد که او فقیر است، یا لااقل از ظاهر حالش گمان پیدا شود و یا بداند سابقاً فقیر بوده و رفع فقر او ثابت نشده باشد.
زكات فطره را بنابر احتياط واجب بايد فقط به فقرا و مساكين بدهند مشروط بر اينكه مسلمان و شيعه دوازده امامى باشند و به اطفال شيعه كه نيازمند هستند نيز مى توان فطره داد، خواه به مصرف آن ها برسانند يا از طريق ولىّ طفل به آن ها تمليك كنند؛ ولی فقيرى كه فطره مى گيرد لازم نيست عادل باشد، هر چند احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت كبيره مى كند فطره ندهند و همچنين به كسانى كه فطره را در معصيت خداوند مصرف مى كنند.
اگر دسترسى به فقير ندارد مى تواند مقدارى از مال خود را به نيّت فطره جدا كرده و براى مستحقّى كه در نظر دارد يا براى هر مستحق كنار بگذارد و بايد هر وقت كه آن را مى دهد نيّت فطره نمايد.