مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

نماز در حرم امامان علیهم‌السلام مستحب است، بلكه در حديث آمده نماز در حرم مطهّر حضرت اميرالمؤمنين علیه‌السلام برابر با دويست هزار نماز است.

مستحب است انسان نمازهاى واجب را در مسجد بخواند و در اسلام بر این مسئله سفارش بسیار شده است و رفتن به مسجدى كه نمازگزار ندارد مستحب است و همسايگان مسجد تا عذرى نداشته باشند نماز در مسجد را ترك نكنند و با توجّه به اینکه تبلیغات اسلامی و آگاهی بر احکام، غالباً در مساجد انجام می‌شود براى زن‌ها درصورتی‌که خود را از نامحرم به‌خوبی حفظ كنند بهتر است نماز را در مسجد بخوانند و اگر راهى براى یادگرفتن مسائل اسلامى جز از طريق رفتن به مسجد وجود ندارد واجب است به مسجد بروند.

الف: احتياط واجب آن است كه نماز واجب را در خانه كعبه نخوانند، ولى نماز مستحب اشكال ندارد، بلكه مستحب است در داخل خانه كعبه در مقابل هر زاویه‌ای دو ركعت نماز بخوانند.ب: نماز بر پشت‌بام كعبه خواه واجب يا مستحب اشكال دارد، مگر اینکه ضرورت داشته باشد.ج: احتیاط واجب ین است که نماز واجب را در حجر اسماعیل و داخل کعبه نخوانند، ولى نماز مستحبی مانعى ندارد، بلکه فضیلت دارد.

چنين نمازى صحيح است و اعاده ندارد.

در مورد قسمت اول سؤال؛ نمازخواندن بر چنین فرشی جایز نیست و در مورد قسمت دوم سؤال؛ همان قسمت خاص اشکال دارد.

1- دلیلی بر نجاست آن نداریم.2- نه جزء فضولات انسانی است ونه جزء اجزای انسان.

چنانچه توانایی برگرداندن پول را دارد: در صورت دسترسی به صاحب پول، باید با او مصالحه نماید و در صورت عدم دسترسی با مراجعه به مرجع تقلید و اجازه گرفتن شخص دیگری را اجیر می‌نماید و اگر قادر به برگرداندن پول نبود باید تا آنجا که می‌تواند تلاش کند یا خودش بجا آورد یا دیگری را با خواهش وادار کند تا بجا آورد.

اگر پسر بزرگ‌تر نمی‌داند كه از پدر يا مادرش نماز و روزه‏اى قضا شده يا نه چيزى بر او واجب نيست و تفحّص و جستجو نيز لازم نیست.

لازم است به‌تدریج و با برنامه‌ریزی، به‌گونه‌ای که دچار مشقت نشود نمازهای گذشته را قضا کند و وصیت کند که اگر تا پایان عمر چیزی باقی ماند از ثلث اموالش نماز استیجاری بگیرند.

در فرض سؤال چنین شخصی یک نماز دورکعتی به نیت نماز صبح خوانده و یک نماز سه رکعتی به نیت نماز مغرب می‌خواند و يك نماز چهار ركعتى به نيّت ما فى‏ الذّمّه يعنى قضايى كه بر عهده اوست می‌خواند و در بلند خواندن و آهسته خواندن حمد و سوره مخيّر است.

آری صحیح است و این را وقف معاطاتى می گویند؛ يعنى همين كه مثلًا مسجدى را به قصد وقف بر مسلمين بسازد و در اختيار آنها بگذارد كافى است هر چند صيغه لفظى نخواند.

چون ما وقف را مشروط به صيغه نمى دانيم و با صِرف عمل نيز وقف صورت مى گيرد اين هم وقف محسوب مى شود و خارج كردن آن از محل وقف جايز نمى باشد،البتّه بايد توجه داشت اگر وقف بودن ثابت نباشد، حداقل هديه به محل وقف است كه باز هم خروج مال هديه از آن محل جايز نيست؛ مگر اينكه متعارف بين مردم در آن منطقه اين باشد كه اموال مربوط به حسينيه يا امثال آن، هم براى خود آن محل استفاده مى شود و هم براى مراسم هاى آن منطقه اگر چه خارج از مسجد يا حسينيه باشد؛ پس اگرچه وقف باشد ولى مى توان آن را موقتاً از محل وقف خارج كرد و در منطقه براى مراسم هايى كه محتواى آن هم سو با برنامه هاى مسجد و يا حسينيه باشد استفاده كرد. اينها در صورتى است كه واقف يا واهب شرط خاصّى نگذارد و الّا بايد به شرط عمل كرد.

نیّت کافى است و با عمل جنبه معاطاتى پیدا مى کند.

در صورتى که مالک آن زمین صریحاً اجازه دفن به عنوان وقف نداده، حکم وقف را ندارد.

با توجّه به این که گروهى نظرشان وقف خاصّ بوده، باید طبق وقف خاصّ با آن رفتار کرد.