مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه افرادی که سینه می‌زنند براى سینه زدن برهنه نشوند و مشکل دیگرى ایجاد نشود، مانعى ندارد.

هرگاه خون به‌طور كامل قطع گردد به نيّت ما فى‌الذمه غسل مى‌كند و سپس مى‌تواند اعمال را بجا آورد.

محکوم‌به پاکی است.

به‌طورکلی هرکجا به شکلي شلوغ باشد که رعايت فاصله زن و مرد ممکن نباشد، اين حکم جاري می‌شود.

پس از وفات یکی از زن و شوهر، دیگری به او نامحرم نمی‌شود ولی محرمیتشان تنها محدود به نگاه کردن و غسل دادن است. هرچند احتياط مستحب آن است كه اگر ضرورتى نيست غسل ندهد.

اگر كسى به هنگام رفتن به مروه به‌عکس باشد (يعنى موقع رفتن به‌سوی مروه پشت به آن كرده عقب عقب برود، يا روى دست راست يا دست چپ حركت كند) سعى او صحيح نيست؛ امّا اين مسئله نبايد موجب وسواس شود؛ بلكه همين اندازه كه مطابق معمول حركت كند كافى است، هرچند صورت خود را به راست و چپ برگرداند، يا مثلاً براى ملاحظه همراهان گاهى به عقب سر نگاه كند.

احتياط واجب آن است كه طواف‌ها و نماز طواف را بجا آورد.

بعد از شستن دست‌ها بايد جلو سر را با رطوبت آب وضو كه در دست باقی‌مانده مسح كند و بنا بر احتياط واجب، لازم است با دست راست باشد و بهتر اين است كه از بالابه‌پایین دست بكشد، ولى عكس آن يعنى از پایین‌به‌بالا نيز اشكال ندارد.‌  ‌

دف به‌هرحال جزء آلات موسیقی است و چنانچه جزو آن دسته از آلات موسيقي که غالبا آن، آهنگ‌هاي مناسب مجالس لهو و فساد نواخته می‌شود باشد، جايز نيست و در غير آن اشکالي ندارد که تشخيص آن با مراجعه به اهل عرف، يعني افراد فهميده متدين، ممکن خواهد شد.

اگر کیسه به‌صورت محمول است اشکالى ندارد و اگر بدن آلوده شود چنانچه عسر و حرجى نباشد آن را بشویند و در غیر این صورت به همان حالت نماز بخوانند.

استفاده از فتق بند، هرچند دوخته باشد، مانعى ندارد.

به نظر ما این‌طور نيست كه بتوان گفت به خاطر وضعيت موجود كسى به عمره و يا حج نرود؛ بلكه آن‌طور كه از ادلّه استفاده مى‏شود به‌هیچ‌وجه نبايد حج و عمره بیت‌الله‏، تعطيل شود و در اين حالت طبق قاعده «الميسور لايترك بالمعسور» برفرض خارج بودن مسعاى جديد از بين دو كوه بازهم سعى صحيح است؛ كما اينكه ما فتوا داده‏ايم سعى براى افراد ناتوان اگر در طبقه اول ممكن نباشد در طبقه دوم صحيح است، درحالی‌که طبقه دوم قطعاً بين دو كوه محسوب نمى‏شود.

اگر روزه‌دار به چيز حرامى روزه خود را باطل كند، بنا بر احتياط واجب بايد كفّاره جمع بدهد، يعنى هم يك بنده آزاد كند و هم دو ماه روزه بگيرد و هم شصت فقير را سير كند (يا به هرکدام از آن‌ها يك مد طعام كه تقریباً 750 گرم است بدهد) و چنانچه هر سه برايش ممكن نباشد هرکدام كه ممكن است بايد انجام دهد (خواه آن چيز حرام، مانند شراب و زنا باشد يا مانند نزديكى كردن با همسر خود در عادت ماهانه).

اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسئله سعى را بر طواف مقدّم دارد، احتياط واجب آن است بعد از انجام‌ طواف و نماز طواف سعى را دوباره بجا آورد.

عقد با این عمل باطل نمی‌شود، مگر اینکه زن در عسر و حرج شدید باشد و مرد حاضر نباشد باقیمانده مدت را ببخشد در این صورت می‌تواند نزد فرد عالمی برود تا باقیمانده مدت رابعنوان ولایت از طرف شوهر به او ببخشد و بعد از نگهداری عدّه می‌تواند شوهر کند.