جايز نيست و كفاره بر عهده كسى است كه پتو به درخواست او بر سرش افكنده شده است؛ مگر اینکه نسبت به اين حكم جاهل باشد كه در اين صورت كفّاره ندارد.
1- در چنین فرضى تبعید جایز نیست. 2- احتیاط آن است که او را به جایى تبعید کنند که نه وطنش باشد، و نه محلّ تازیانه خوردنش. 3- لازم است به مقدارى باشد که عرفاً تبعید صدق کند، و به آسانى نتواند به محلّ وطن برگردد. 4- باید او را به محلّ تبعیدگاه برگردانند، و حاکم شرع مى تواند او را تعزیر کند. 5- چنانچه در آن جا حدّ بر او جارى شود، از آنجا نیز تبعید مى شود.
در اجراى حد تأثیرى ندارد; ولى نسبت به مهرالمثل در فرض عنف مؤثّر است.
مرد بايد در حال نماز عورتين خود را بپوشاند، هرچند كسى او را نمىبيند و بهتر است از ناف تا زانو را بپوشاند و از آن بهتر اينكه لباس كامل كه در برابر افراد محترم در تن مىكند به تن داشته باشد.
هرگاه مرد بعد از عقد بفهمد كه زن او يكى از هفت عيب زير را دارد میتواند عقد را فسخ كند: 1- ديوانگى 2- بيمارى خوره 3- بيمارى برص (پيسى) 4- كور بودن 5- شل بودن بهطوریکه آشكار باشد. 6- افضا شدن (يعنى راه بول و حيض او، يا راه حيض و غائط او، يكى شده باشد و بهطور كلّى پارگى طورى باشد كه قابلاستفاده براى آميزش جنسى نباشد). 7- گوشت يا استخوان يا غدّهاى در او باشد كه مانع نزديكى شود.
بهتر، جلب رضایت آنهاست.
اگر امكان فروش سهم ارث و صرف قيمت آن در حج وجود دارد، شما مستطيع هستيد و بايد اوّل براى خودتان حج بجا آوريد، بعد براى پدر، مگر اینکه پدر در حال حيات خود پولى بدهد و شما را موظّف به انجام حج سازد، در اين صورت حج پدر مقدّم است.
پدر نمىتواند هیچیک از فرزندانش را از ارث محروم كند؛ و اموال او طبق قانون خدا ميان دختر و پسر تقسيم مىشود. فقط مىتواند وصیت كند كه به مقدار ثلث اموالش يا كمتر، به هر كس مايل باشد، بپردازند.
اگر پدر محلی خاصی را برای تحویل دادن معین نکرده و تحویل اوقاف داده اند لازم نیست بازپس گرفته شود.
بزرگان معصوم نیستند و ممکن است اشتباهاتی داشته باشند.
این مطلب دریکی از روایات معتبره واردشده است که امام صادق (علیهالسلام) فرمود: «یکره روایه الشّعر للصائم و للمحرم و فى الحرم و فى یوم الجمعه و ان یروى بالّلیل; مکروه است نقل شعر براى روزهدار و محرم و در حرم مکه و در روز جمعه و در شب» و حتّى در ذیل حدیث آمده است: هرچند شعر حق باشد، ولى ممکن است عناوین ثانویه مهمتری، این کراهت را تحت الشّعاع قرار دهد.
مرجعیت بهعنوان نیابت خاصه یا اجازه خصوصی از طرف پیامبر (ص) یا امام (ع) از زمان خود پیامبر (ص) و ائمه (ع) شروعشده است و بهعنوان نیابت عامه (اجازه عمومی) از زمان غیبت امام زمان (عج) شروعشده است.
شکی نیست که نماز ستون و خیمه دین است و انجام آن بهطور کامل مانع هرگونه معصیت است، جامعه اگر مقید به نماز باشد بهیقین سعادتمند است و آنها که از نماز فاصله میگیرند روی سعادت نمیبینند.تمام مؤسسات و دستگاههایی که به ترویج نماز مشغولاند عبادت بزرگی انجام میدهند، برای آنها از درگاه خداوند اجر و پاداش فراوان میطلبیم.
