استحباب استغفار بعد از تسبیحات
آیا بعد از تسبیحات استغفار کردن مستحب است؟
مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند مثلاً بگويد: «اسْتَغْفِرُ الله ربی وَ اتُوبُ الَيْهِ» يا بگويد: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لى».
مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند مثلاً بگويد: «اسْتَغْفِرُ الله ربی وَ اتُوبُ الَيْهِ» يا بگويد: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لى».
منظور از مهرالمثل، مهریه زنانی است که نظیر و همانند او ازنظر زیبایی، باکره بودن، شرافت، ثروت، عقل، ادب و حسن تدبیر در منزل باشند و بالاخره تمامی صفات و خصوصیاتی که در مقدار مهریه تأثیر دارد.
کار بسیار خوبى است ولى باید با نهایت نظم و شکوه و هدفدار باشد تا پیام عاشوراى حسینى را به همهجا منتقل کند
اگر ماهى را زنده از آب بگيرند و بيرون آب جان دهد، پاك و حلال است، حتّى اگر در دامى كه در آب باشد بميرد آن نيز حلال است.
در حکم ناخن گرفتن تفاوتى ميان انگشت اضافى و غير آن نيست (بنا بر احتياط واجب).
همين كه نجاست از بين برود پاك می شود، مثلًا اگر از لثه ها خون بيرون آيد و در آب دهان از بين برود يا خون رابيرون بريزد آب كشيدن داخل دهان لازم نيست، و ملاقات در باطن دهان و غیر آن موجب نجاست نمی شود بنابراین اگر دندان مصنوعى در دهان باشد، آب كشیدن آن لازم نیست.
خودسازی و تهذیب نفس مشروع و معتبر، در هر حال مطلوب است.
اجاره دریافت شده باید خرج ساختن حمام برای افراد بی بضاعت و یا پرداخت آب بهای حمام آنها شود و در صورت اختلاف با اجاره کننده گان باید به کسی اجاره داده شود که به نفع موقوفه باشد.
احتياط آن است كه قربانى كننده پوست حيوان قربانى و مانند آن را نفروشد و اگر آن را براى استفاده خود نگهداری، بهاندازه پول آن به فقرا دهد.
هرگاه كسى قدرت مالى پيدا كند و در زمان قدرت، براثر پيرى يا بيمارى، توانايى انجام حج نداشته باشد، حج بر او واجب نيست؛ هرچند احتياط مستحب آن است كه اجير بگيرد.
قرآن مجيد در يك عبارت كوتاه و پرمعنى مىفرمايد: «( و َلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا براى خدا بر مردم است كه حج خانه او كنند، آنها كه توانايى رفتن بهسوی او دارند». و در ذيل همين این مىفرمايد: «(وَ مَنْ كَفَرَ فَاِنَّ الله غَنِىٌّ عَنِ الْعالَمينَ)؛ و هر كس كفر ورزد (و حج را ترك كند، به خود زيان رسانده)، خداوند از همه جهانيان بىنياز است». جمله «براى خداست بر مردم...» به ضميمه تعبير به «كفر» در مورد كسانى كه حج واجب را ترك مىكنند، اهميت فوقالعاده آن را در اسلام کاملاً روشن مىسازد. قابل توجّه اینکه در تفسير این شريفه 72 سوره اسراء: (و َمَنْ كَانَ فِي هَذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَى وَأَضَلُّ سَبِيلًا). از امام صادق 7 روایتشده كه يكى از مصاديق این، كسى است كه حج واجب خود را پيوسته به تأخیر مىاندازد تا مرگ او فرا مىرسد (او در قيامت نابينا خواهد بود).در حديث ديگرى آمده است: «هركس حج واجب را بدون عذر ترك كند، روز قيامت يهودى يا نصرانى محشور مىشود». و در مقابل، براى حج آنچنان پاداشهای عظيمى در روايات اسلامى واردشده، كه درباره كمتر عملى ديده مىشود.چنانكه در حديثى از امام صادق 7 مىخوانيم: «كسانى كه حج و عمره بهجا آورند ميهمان خدا هستند، هر چه بخواهند خدا به آنها مىدهد و هر دعايى كنند به اجابت مىرسد و اگر درباره كسى شفاعت كنند پذيرفته مىشود... و اگر در اين راه بميرند خداوند تمام گناهان آنها را مىبخشد». و نيز در حديث ديگرى از پيامبر اسلام 9 مىخوانيم: «اَلْحَجُّ المَبْرُورُ لَيْسَ لَهُ جَزاءٌ الا الجَنَّة؛ حج مقبول پاداشى جز بهشت ندارد!». و در حديث سوّم از همان حضرت مىخوانيم: «مَنْ حج الْبَيْتَ... خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَومٍ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ؛ كسى كه حج بهجا آورد از گناه پاك مىشود، همانند روزى كه از مادر متولّد شده است». و اين بزرگترین موهبت و برترين افتخار و بالاترين پاداش است.
درصورتیکه ضرب و قتل هر دو در ماههای حرام واقع شود دیه تغلیظ میشود، در غیر این صورت دلیلى بر تغلیظ دیه نیست.
در مواردی مثل مهریه و... نمی تواند حکم جلب صادر نماید.
احتیاط آن است که ترک شود، ولی اعاده نمازهایی که دعای الهی عظم البلاء خوانده است لازم نیست.
احتياط مستحب آن است محرم با صابونهاى عطرى، يا شامپوهاى معطّر، خود را نشويد و از گذاشتن اينگونه اشياء در كنار لباس احرامى خود، كه سبب بو گرفتن آنها مىشود، خوددارى كند.