حکم عباراتی از قبیل (خدا میدونه) و یا (خدا شاهده)
آیا واژه (خدا میدونه) و یا (خدا شاهده) قسم محسوب می شود؟
چنین تعابیری قسم محسوب نمی شود.
چنین تعابیری قسم محسوب نمی شود.
قسم را بايد به زبان بياورد، بنابراين اگر در قلبش بگذراند كافى نيست و در كتابت و نوشتن احتياط، عمل به آن است، ولى آدم لال اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است.
هرگاه به يكى از نامهاى خداوند قسم ياد كند خواه نامى باشد كه به غير ذات مقدّس او گفته نمى شود، مانند خدا و اللَّه يا نامى كه به غير او نيز گفته مى شود، ولى از قرائن معلوم است كه مقصودش خداست بايد به آن قسم عمل كند ولی اگر به نامهايى قسم ياد كند كه بدون قرينه، خدا به نظر نمى آيد ولى او قصد خدا را كند بنابر احتياط واجب بايد به آن قسم عمل كند.
عمل كردن به اين قسم لازم نيست و شكستن آن كفّاره ندارد.
مستحب است روزهدار نماز مغرب و عشا را پيش از افطار بخواند، ولى اگر حضور قلب ندارد، يا كسى منتظر اوست، بهتر است اوّل افطار كند، امّا بهقدری كه بتواند نماز را در وقت فضيلت بهجا آورد.
در صورتى كه شک بین چند مورد دارد و نمیتواند احتياط كند و به تمام موارد عمل نماید، بین مواردی که احتمال می دهد قرعه مى زند و طبق آن عمل مى نمايد.
بر حائض، سالخوردگان، مريض و مسافر مستحب است تا آخر روز از کارهايي که روزه را باطل میکند خودداري کنند و بر غير اینها امساک بنا بر احتياط واجب، لازم است.
در صورتی که بخشیدن محذوری نداشته باشد باید به قسم شرعی خود عمل کند و الا کفاره دارد.
همزمان با شروع اذان مغرب میتوانید روزه خود را افطار نمایید.
لازم است قبل از اذان صبح برای روزه امساک کنند و احتیاطاً 5 دقیقه بعد از تمام شدن اذان، نماز صبح بخوانند.
بهتر است براى نماز مغرب در مسجد حضور یابند و اگر به آنها اصرار بر افطار شود، میتوانند افطار کنند و روزه آنها صحیح است.
با توجّه به اين که قبح ذاتي دروغ به صورت مقتضي است نه به صورت علّت تامّه، يعني شرايط و موانع مي تواند در آن تأثير گذارد، جواز قسم دروغ مبتني بر مسأله اهم و مهم خواهد بود. يعني در جايي که اگر را بگويد، هدف مهم تر شرعي به خطر مي افتد، مجاز خواهد بود. در غیر این صورت نه.
این مطلب نسبت به امور مختلف متفاوت است مثلاً در مورد روزه، روز از اذان صبح شروع میشود و تا اذان مغرب ادامه دارد.
کسى که براى اثبات مطلبى قسم مى خورد اگر مجبور شود که براى نجات خود یا مسلمانان دیگرى از شرّ ظالمى قسم دروغ بخورد اشکال ندارد، بلکه گاه واجب مى شود و کفاره ندارد.