هرگاه موجب لمس و نظر حرام نشود مانعى ندارد; مگر اينكه ضرورت فردى يا اجتماعى ايجاب كند و در صورت ضرورت (به تشخيص اطبّاى مورد وثوق) مادام كه دسترسى به جنس موافق است، مراجعه به جنس مخالف جايز نیست.
در این گونه موارد حدّاقل قاضى مى تواند عفو کند.
رنگ اشكالى ندارد، ولى مايعاتى كه لایه هایی از آن می ماند مانع رسيدن آب است.
نسبت به صاحب آن نطفه و آن زن ولد شبهه است؛ و به شوهر آن زن نيز محرم است.
پس از تحقّق وقف مسجد كليّه كارهايى كه موجب تقويت برنامه مسجد و مراسم نماز و اقامه جماعت و نشر حقايق تشيّع در آن است، احتياج به اجازه ديگران حتّى واقف يا متولّى ندارد.
سرمه كشيدن براى زنان و مردان با مواد سياه، يا غير آن، اگر جنبه زينت داشته باشد در حال احرام حرام است و اگر جنبه زينت ندارد، مثلاً براى درمان چشم استفاده شود و شكل زينت به خود نگيرد، اشكالى ندارد.
تكرار عمره مانند تكرار حج مستحب است، ولى در هرماه قمرى بيش از یک عمره نمىتوان بجا آورد. بنابراين، اگر كسى در اواخر ماه رجب وارد مکه شود و عمره مفرده بجا آورد و بعداً ماه شعبان شروع شود، مىتواند دوباره عمره مفردهاى بجا آورد و امّا در همان ماه، دو عمره مفرده اشكال دارد و اگر كسى بخواهد در يك ماه بيش از یک عمره بجا آورد، بهقصد رجاء انجام مىدهد؛ يعنى به اميد اینکه مطلوب درگاه الهى باشد (نه به نيّت دستور قطعى) ولى بهتر آن است كه زائران محترم بهجا اینگونه عمرههاى مكرّر، به طواف بپردازند كه مشروعیت آن مسلّم است و اگر مثلاً در ماه رجب محرم شده و در ماه شعبان عمره را بجا آورده، انجام عمره ديگر در ماه شعبان اشكال ندارد.
هرگاه كسى جنسى را نسيه بفروشد ولى بعداً مقدارى از طلب خود را كم كند و بقيّه را نقد بگيرد اشكال ندارد.
عزادارى حضرت خامس آل عبا (علیهالسلام) از موجبات مهم تقویت دین است، ولى نباید آن را به اینگونه کارهاى نادرست آلوده کرد که موجب اذیت و آزار عزاداران و هتک حرمت افراد آبرومند شود.
تنها در صورتی میتوانید روزه را ترک کنید که خوف ضرر برای بارداری داشته باشید.
لازم نيست انسان خودش موى سرخود را كوتاه كند، بلكه اگر از ديگرى هم كه از احرام درآمده بخواهد اين كار را براى او انجام بدهد كافى است؛ خواه شيعه باشد يا از اهل سنّت و درهرحال خودش بايد نيّت كند كه مثلاً براى حجةالاسلام تقصير مىكنم قربت الى الله.
درصورتیکه تفاوت بسیار زیاد باشد بهطوریکه در نظر عرف اداى دین محسوب نشود (مانند مثالى که زده بودید و امثله زیادى که در استفتائات از ما سؤال کردهاند) باید معادل روز در نظر گرفته شود یا لااقل مصالحه تراضى شود.
اگر كسى نمىتواند مخارج افراد واجب النفقه خود را بپردازد، مثلاً قادر نيست خرج زن و بچه خود را بدهد، يا توانايى دارد و نمىدهد، ديگران مىتوانند به آنها زكات دهند.
نذر در صورتى صحيح است كه براى آن صيغه خوانده شود، خواه به عربى باشد يا زبانهاى ديگر، بنابراين اگر بگويد چنانچه فلان حاجت من روا شود براى خدا بر من است كه فلان مقدار مال را به فقير بدهم، نذر او صحيح است، بلكه اگر بگويد نذر مىكنم براى خدا اگر فلان حاجت من رواشود فلان كار خير را انجام دهم، كافى است.
سخن گفتن و حتّى خوردن آب، يا چيزى از غذا، در حال سعى جايز است؛ ولى بهتر آن است كه در اين حال مشغول دعا و ذكر خدا باشد و با سكينه و وقار و توجّه به ذاتِ پاكِ خداوند سعى را بهجا آورد و حالت روحانى خود را حفظ كند.
