مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

بدون شک پول از مثلیّات است، و ملاک مثلى آن است که همانند آن به‌راحتی و وفور پیدا شود و غیر آن، قیمى است.

چنانچه شرایط مضاربه را رعایت کنند و سود مضاربه بیش از مقدار مزبور باشد، چنین قراردادى اشکال ندارد.

منظور از سوراخ کردن این است که مثلاً با نوک خنجرى ازیک‌طرف بینى بزنند و از طرف مقابل بیرون آید و در شرایط فعلى که به‌راحتی قابل‌ترمیم است، دیه تبدیل به ارش می‌شود.

نیابت مستحبات از حی یا میت اشکالی ندارد هرچند بهتر، اهدای ثواب است.

در صورتی که سرویس بهداشتی عمومی بوده واجب نیست چیزی به نظافتچی بدهند ولی بهتر آن است که رضایت وی را جلب نمایند.

آنچه که قبلاً عرض کرده‌ام مربوط به سرقت از خودروها بوده یعنی اگر در خودرو قفل باشد و کسی شیشۀ آن را بشکند و چیزی از درون آن سرقت کند حکم سرقت از «حرز» (حریم خصوصی) دارد و احکام سارقان از منازل مسکونی بر آن جاری می‌شود (این مربوط به سرقت است). ولی اگر کسی در خودرو بنشیند و در آن را ببندد و در داخل آن بی‌حجاب یا نیمه عریان باشد و خودرو نیز دارای شیشه‌های شفاف باشد و مثلاً مشغول استعمال مواد مخدر و یا شرب خمر گردد، آن‌هم درملأعام، به یقین حریم خصوصی محسوب نمی‌شود، درست مانند کسی است که یک‌خانه‌ای شیشه‌ای در سر چهارراه بسازد و در آن مشغول انواع کارهای خلاف شود و بگوید اینجا حریم خصوصی است و کسی مزاحم من نگردد. اهل عرف آن را حریم خصوصی نمی‌شمارند و او را از مجازات معاف نمی‌کنند. این دو مسئله شرعاً باهم کاملاً متفاوت است.

هرگاه مى‌دانست گوسفند او لاغر است، ولى به‌واسطه جهل به مسئله آن را با قصد قربت ذبح كرد، سپس معلوم شد چاق است كفايت مى‌كند.

طواف و نماز آن را در هر دو صورت بايد اعاده كند.

هرگاه از روى محبت (نه به خاطر خصومت) بگويد: «به خدا قسم اين كار را نكن» يا بگويد: «به خدا سوگند بگذار من براى تو اين كار را انجام دهم» حرام نيست و كفّاره هم ندارد.

رهن منافع صحیح نیست باید رهن عین باشد.

اگر به مقداری باشد که صورت نماز و جهت قبله به هم می‌خورد و یا صدق فعل کثیر می‌کند، نماز باطل است.

لازم نيست محرم نيّت را به زبان آورد، يا حتّى از قلب خود بگذراند؛ بلكه همين مقدار توجّه داشته باشد كه تصميم دارد طواف انجام دهد و اين توجّه تا پايان طواف وجود داشته باشد كافى است. به‌عبارت‌دیگر، نيّت در عبادات مانند نيّت در كارهاى روزمره است؛ همان‌طور كه (مثلاً) با قصد آب مى‌خورد و راه مى‌رود، اگر به همان شكل عبادت را بجا آورد نيّت انجام‌شده است؛ تنها قصد قربت در عبادات لازم است.

چنانچه مرد اقرار به مواقعه دارد ولد به او ملحق است و با قسم از او نفى نمی‌شود.

در این‌گونه موارد که علاوه بر دیه ایجاد یک جراحت جایفه، به اعضاى درونى مانند روده‌ها صدمه وارد می‌شود، نسبت به آن مقدار اضافه باید ارش داده شود.

گذاشتن مهر بر پيشاني با دست در حال اختيار سجده محسوب نمی‌شود و اگر مهر را بردارند و بر زمين بگذارند سپس سجده کنند صحيح است.