مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در صورت خطر مرگ، بيمار نمی‌تواند درمان را قطع كند. همچنين جايى كه ضرر مهمی به او می‌رسد و درمان آزار مهمی به او نمی‌رساند.

با توجه به آنچه نوشته اید اگر رحم او کامل برداشته شده باشد عقد صحیح است.‌

نحسی عدد سیزده و روز سیزدهم فروردین از خرافات است، ولی گردش در طبیعت و دیدن آثار عظمت خلقت و تفریح سالم به‌دوراز گناه مانعی ندارد.

رنگ کردن مو به حنا و مانند آن براي زن حائض کراهت دارد؛ البته مکروه بودن اين کار مربوط به موي سر است و بقيه جاهاي بدن را شامل نمي شود. و نیز قابل ذکر است که رنگ باقيمانده پس از شستن، مانعي براي غسل محسوب نمي شود.

كسى كه مالى را وقف مى‏ كند بايد براى هميشه مال را وقف كند و وقف را نمی توان مشروط کرد که به هنگام ضرورت آن را فسخ کند .

اگر بدانیم یکى از آن دو قطعاً نجات پیدا می‌کند باید آن‌ها را به حال خود گذاشت تا یکى از آن دو بدون دخالت انسان دیگرى نجات یابد و اگر امر دایر میان این است که هر دو بمیرند یا فقط جنین بمیرد می‌توان جنین را سقط کرد تا مادر زنده بماند.

چنانچه نتواند در اثناء طواف وضو بگيرد، يا اين كار زحمت زياد داشته باشد، مى‌تواند براى طواف به يك وضو اكتفا كند و براى نماز طواف وضوى ديگرى بگيرد. هرچند در اثناء طواف و نماز، وضويش باطل شود و اگر نماز طواف را بلافاصله بعد از طواف بخواند، همان وضوى اوّل كافى است و نيازى به نايب گرفتن نيست.

هرگاه صاحب‌مال ديوانه شود امانت‌دار بايد امانت را فوراً به ولی او برساند، يا به او خبر دهد كه مال را ببرد و اگر بدون عذر شرعى اين كار را نكند و مال تلف شود ضامن است، مگر اين‏كه ولی او اجازه دهد امانت به حال خود بماند.

غسل واجب نیست مگر اینکه یقین کند منی خارج شده است.

در شب اول ماه رجب دیه تغلیظ نمی‌شود.

درصورتی‌که ثابت نشود «رابِغ» محاذى جحفه است، احرام از آن محل صحيح نيست.

اگر اوّلى را از وكالت عزل نكرده، قربانى مذكور كفايت مى‌كند و مجرّد نيابت دادن به شخص دوّم، عزل اوّلى از نيابت نيست.

باید تورم را محاسبه نماید.‌

در مسئله محاذات ميقات، فرقى ميان صحرا و دريا نيست؛ ولى احرام از محاذات هوايى اشكال دارد.

امانت‌دار و كسى كه مال را امانت می‌گذارد هر دو بايد «بالغ» و «عاقل» باشند، بنابراين اگر بچه نابالغ يا ديوانه مالى را نزد كسى امانت بگذارد صحيح نيست، همچنين نمی‌توان مالى را نزد بچه نابالغ يا ديوانه امانت‌گذار، ولى اگر مميّز باشد و ولی او اجازه دهد می‌تواند امانت را قبول كند.