مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر قسمتى از نماز را به‌قصد ريا انجام دهد نماز باطل است، خواه قسمت واجب باشد مثل حمد و سوره، يا مستحب مانند قنوت، بنابراحتياط واجب.

هركس براى ريا يعنى نشان دادن به مردم نماز يا عبادت ديگرى را انجام دهد علاوه بر اين‏كه عبادتش باطل است گناه كبيره نيز انجام داده است و اگر خدا و مردم را هر دو در نظر بگيرد باز عملش باطل و گناه كبيره است.

نيّت بايد تا آخر نماز ادامه داشته باشد و اگر طورى غافل شود كه نداند چه مى‏كند نمازش باطل ‏است.

احتیاط واجب آن است که بعدازظهر افطار نکند و اگر افطار نمود بايد به ده نفر فقير هرکدام يك مد طعام بدهد و اگر نمی‌تواند بايد سه روز روزه بگيرد و احتیاط مستحب آن است که این سه روز پی‌درپی باشد.

نماز را بايد به‌قصد قربت يعنى براى اطاعت فرمان خدا انجام داد و لازم نيست نيّت را به زبان آورد و يا در اوّل نماز از قلب بگذراند، همين اندازه كه اگر سؤال كنند چه مى‏كنى، بتواند جواب دهد كه براى خدا نماز مى‏خوانم كافى است.

اگر درجایی که باید پی‌درپی روزه کفاره را بگیرد احتمال دهد که ضعف بدن باعث مریضی می‌شود و راهی جز این راه نداشته باشد که یک روز را روزه نگیرد می‌تواند بعد از رفع مانع ادامه دهد و لازم نيست از سر بگيرد.

در فرض سؤال لازم نیست.

این تقدّم، فتوا است.

در کفاره روزه سی‌ویک روز پی‌درپی باید مقدم شود.

احتیاط لازم آن است که اگر بتواند تا قبل از ماه رمضان آینده بگیرد.

در فرض سؤال آن روزی که در آن است را به پایان می‌رساند و ادامه نمی‌دهد و کفاره را پرداخت می‌کند.

اگر مانعى پيش آيد مانند عادت ماهانه و نفاس و سفرى كه ناچار ازآنجام آن است می‌تواند بعد از رفع مانع ادامه دهد و لازم نيست از سر بگيرد.

درجایی كه بايد پی‌درپی روزه بگيرد اگر در وسط يك روز را عمداً روزه نگيرد بايد همه را از نو به‌جا آورد.

كسى كه شصت‌روزه را براى كفّاره انتخاب كرده، احتياط واجب آن است كه 31 روز آن را پی‌درپی به‌جا آورد، ولى در 18 روز (برای کسی که توان شصت روز را ندارد) پی‌درپی به‌جا آوردن لازم نيست.

هرگاه در موقعى كه مشغول ذكر واجب است كسى به او تنه بزند، يا به علّت ديگرى بدن از آرامش بيرون رود، بايد بعد از آرام گرفتن دوباره ذكر را بگويد، ولى حركات مختصر اشكال ندارد.