حکم غلط خواندن قرآن برای روزهدار
اگر کسی عمداً قرآن را غلط بخواند روزهاش چه حکمی دارد؟
هرگاه قرآن را عمداً غلط بخواند و آن را بهعنوان کلام خدا به خدا نسبت دهد روزه او باطل میشود، بنا بر احتیاط واجب.
هرگاه قرآن را عمداً غلط بخواند و آن را بهعنوان کلام خدا به خدا نسبت دهد روزه او باطل میشود، بنا بر احتیاط واجب.
اگر در نقل احكام شرعيّه عمداً دروغ گويد، مثلاً واجبى را غير واجب و حرامى را حلال ذكر كند، اگر منظورش نسبت دادن آن حكم به خدا يا پيغمبر صلیالله عليه و آله باشد، روزهاش بنا بر احتیاط واجب باطل است و اگر قصدش نسبت دادن فتوا به مجتهد است كار حرامى كرده، امّا روزهاش باطل نمیشود و كسى كه بدون اطّلاع، حكم مشكوكى را نقل میکند، نيز همين حكم را دارد.
هرگاه قصد اقامت ده روز در آن محل کرده نماز و روزه او تمام است و هرگاه لااقل هفتهای سه روز به مدت حداقل دو ماه، رفتوآمد میکند باز نماز و روزه او تمام است و اگر در محلي يک سال يا بيشتر بماند يا در مدت حداقل دو ماه و کمتر از دو سال، حداقل سه روز در هفته در جايي بماند در آن محل نيز نماز و روزه تمام است.
هرگاه مشغول نماز چهار ركعتى است و در بين نماز يادش بيايد كه مسافر است، يا متوجّه شود كه سفر او هشت فرسخ است، اگر به ركوع ركعت سوم نرفته، بايد نماز را دورکعتی تمام كند و اگر به ركوع ركعت سوم رفته نمازش باطل است و بايد شكسته بخواند.
مسجد سهله شامل حکم تخییر نیست و همان چهار محل شامل این حکم است.
در چهار محل مسافر مخيّر است نماز را تمام يا شكسته بخواند: 1 و 2 «شهر مکه» و «شهر مدینه» که در این دو شهر تفاوتی بین شهر قدیم و جدید نیست. 3 «مسجد کوفه» که حكم در تمام مسجد جارى است و فرقى میان بخش قديم و قسمت توسعهیافته امروز نيست. 4 «حرم حضرت سيّد الشّهداء علیهالسلام» که منظور از حرم، قسمت زیر گنبد و رواقها است (و رواق جدید و حیاط و صحن مسقف با توجه به اینکه بهگونهای سرپوشیده شده که جزء محدوده حرم محسوب میشود و مانند یک رواق شده، در آنجا نیز مخیر است). البتّه افضل در اين موارد، نماز تمام است.
تابلوى وزارت راه و شهردارى بهتنهایی ملاك نيست بلکه ملاك آخرين خانههاى شهر است و خانههاى پراكنده بيرون شهر و کارخانجات معیار نیست.
هرگاه كسى در اثناء مسافرت به حد ترخص وطنش برسد نمازش در آنجا تمام است، ولى اگر میخواهد سفر خود را ازآنجا (وطن) هشت فرسخ يا بيشتر ادامه دهد، زمانی که از وطن خارج شد و به حدّ ترخص رسيد بايد نماز را شكسته بخواند.
اگر كسى گوش و چشم او از معمول ضعیفتر يا بسيار قویتر است اعتبارى به آن نيست بلكه اعتبار به گوش و چشمهای معمولى است.
هرگاه بهجايى برسد كه اذان شهر را كه معمولاً در جاى بلند میگویند نشنود نمازش شكسته است، هرچند اذانى را كه با بلندگوهای قوى میگویند بشنود.
چنانچه نداند صدايى را كه میشنود صداى اذان است يا صداى ديگر، بايد نماز را تمام بخواند، امّا اگر بفهمد صداى اذان است ولى كلمات آن قابلتشخیص نباشد احتياط جمع است.
هرگاه شك كند به حدّ ترخص رسيده يا نه بايد نماز را تمام بخواند.
اگر کوهنورد بهاندازهای دور شود که صداى اذان شهر را نشنود، از حد ترخص گذشته است و اگر شرایط دیگر سفر نیز جمع باشد نماز او شکسته است.