اعتبار احادیث حلیة المتقین
کلیه احادیث کتاب حلیة المتقین را قبول دارید؟معتبرند؟
احادیث آن مختلف است بعضی معتبر و برخی غیر معتبر است.
احادیث آن مختلف است بعضی معتبر و برخی غیر معتبر است.
سنّ نُه و پانزدهسالگی سنّ تکلیف است و الزاماً سنّ ازدواج نیست، توضیح اینکه: ازدواج در صورتى جایز است که دختر یا پسر رشد جسمانى کافى براى ازدواج داشته باشد، البته درصورتیکه کارشناسان بهطور خاص یا بهطور عام تأیید کنند که فلان دختر یا پسر یا عموم دختران در محیط ما، در فلان سن، رشد جسمانى کافى براى ازدواج ندارند، ازدواج در چنین سنّى حرام است، به تعبیر دیگر، بلوغ بهحسب ادلّه شرع، چهار مرحله دارد:الف) بلوغ به معناى سنّ تکلیف و رعایت واجب و حرام و انجام نماز و مانند آن.ب) بلوغ به معناى آمادگى براى روزه، بهطوریکه مایه ضرر و زیان و بیمارى پسران و دختران نشود.ج) بلوغ براى ازدواج، بهطوریکه دختران ازنظر جسمى آمادگى کافى داشته باشند و خطر إفضاء و نقایص دیگرى در کار نباشد.د) بلوغ و رشد براى مسائل اقتصادى و مالى، بهطوریکه در معاملات مغبون نشوند. ازآنچه در بالا گفته شد، جواب سؤال روشن شد.
درصورتیکه اين مسئله به مريض تفهيم شود كه چنين خطرى ممكن است در پيش باشد و مريض راضى شود، يا وقوع چنين مطلبى بسيار نادر باشد، طبيب ضامن نيست.
اگر تایید کار او محسوب نشود اشکال ندارد و در هر حال با زبان خوب او را ارشاد کند.
دعاهای قرآنی هرچند کلمات قرآنی است، ولی به نیت قرآن خوانده نمیشود.
حقّ تّألیف یک حقّ عقلایى است که در تمام دنیا از سوى همه عقلاى جهان به رسمیّت شناخته شده است و مخالفت با آن مصداق ظلم شمرده مى شود و شرعاً حرام است، بنابراین مؤلّف مى تواند حقّ خود را از کسانى که بدون اجازه او تجدید چاپ کرده اند بگیرد.
درصورتیکه بهصورت اصلی باشد متنجس است.
روزه بنا بر احتیاط واجب صحیح نیست و همگان قدرت ترک آن را لااقل در طول روزهاي ماه رمضان دارند و اين ماه مبارک، فرصت مناسبي براي ترک آن است.
هرگاه ضررى باشد كه در برابر تسكين درد شديد در ميان عقلا قابلپذیرش باشد اشكالى ندارد؛ و اگر ضرر مهمی است كه او را به خطر میاندازد، جايز نيست؛ و اگر براى خودش ضرر نداشته باشد، بلكه براى جنين ضرر داشته باشد نيز حكم مسئله همين است.
درصورتیکه واقعاً مشارکت در پروژههایی باشد مانعی ندارد.
ابتداى عدّه وفات در صورتى كه شوهر غايب باشد و فوت كند از موقعى است كه زن از مرگ شوهر باخبر مىشود.
وصیتی است كه انسان سفارش كند بعد از مرگش كارهايى را انجام دهند (و آن را وصیت عهديه گويند) مانند وصیتهايى كه براى كفن و محل دفن و مراسم ديگر مىكنند.
در فرض سؤال میتواند همراه امام به رکوع برود.
در صورتی که برای جلوگیری از اسراف باشد کراهت ندارد.