مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هزینه کفن‌ودفن متعارف مقدّم بر همه‌چیز است، ولى مراسم ختم و یادبود جزء واجبات نیست. همچنین نفقه اولاد صغیر اگر قبلاً پرداخت‌نشده، جزء دیون محسوب نمی‌شود. هزینه نماز و روزه را نیز نمی‌توان از اموال میّت برداشت. بقیّه دیون در یک ردیف قرار دارند و باید به نسبت برداشته شود.

مخيّر است.‌

از هر طریقى علم یا اطمینان حاصل شود کافى است و در صورت تعارض مخیّر هستید.‌

درصورتی‌که سبب امضاى اعمال آن‌ها نشود، باید صله‌رحم را به‌جا آورد و تا آنجا که ممکن است با زبان خوش، امربه‌معروف و نهى از منکر کرد.

در فرض سؤال، اشکالی ندارد و چنانچه شرایط امامت را دارد برای نماز بعدی امام شود.

بهتر اين است كه چيزى نگيرند.

نظر به اينكه فرزند مزبور تعلّق به صاحبان اصلى نطفه دارد، لازم است هویت آن‌ها ثبت شود و به اطّلاع برسد.

تمام ماکولات متعارف را شامل مى شود.‌

كسى كه براى كفّاره روزه، اطعام شصت فقير را انتخاب كرده بايد به‏ هرکدام يك مد طعام (تقریباً 750 گرم) بدهد و نمی‌تواند چند مد را به يك نفر بدهد، مگر اين‏كه دسترسى به شصت فقير پيدا نكند، ولى اگر اطمينان داشته باشد كه فقير طعام را به عيالات خود مى‏دهد و با آن‌ها می‌خورد، می‌تواند براى هر يك از عيالات او، هرچند صغير باشند، يك مد به آن فقير بدهد.

در صورتی که به طور طبیعی واقعا نمرده بوده بدون عقد به همان شوهر باز می گردد ولی اگر معجزه باشد عقد مجدد لازم است.‌

خود او می‌تواند به‌قصد رجاء (یعنی به امید رسیدن به ثواب) نیت جماعت کند و نماز او و کسانی که به او اقتدا کرده‌اند و او را عادل می‌دانند صحیح است و لزومى ندارد چیزى به مردم بگوید.

درصورتی‌که روح در جنين دميده شده باشد، كه معمولاً پس از چهارماهگى حاصل می‌شود، ساقط كردن آن جايز نيست.

درصورتی‌که حاکم شرع مصلحت بداند می‌تواند این کار را انجام دهد.

درصورتی‌که عدالت او را احراز کنید می‌توانید به او اقتدا کنید.

قول عدم نزدیکى مقدّم است (البتّه با قَسم)، مگر این‌که مدّتى بدون مانع باهم خلوت داشته باشند که ظاهر حال مواقعه باشد.