مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

تمام كارهايى كه وضو را باطل مى‏كند تيمّم بدل از وضو را هم باطل مى‏كند و تمام كارهايى كه غسل را باطل مى‏كند تيمّم بدل از غسل را هم باطل مى‏نمايد.

مستحب است امور زیر به اميد ثواب الهى در جماعت رعايت شود: 1. اگر مأموم يك مرد است در طرف راست امام، كمى عقب‌تر از او بايستد و اگر يك زن است در طرف راست امام طورى بايستد كه جاى سجده‏اش مساوى زانو يا قدم امام باشد و اگر يك مرد و يك زن يا يك مرد و چند زن باشند مرد طرف راست امام و باقى پشت سر امام مى‏ايستند و اگر چند مرد يا چند زن باشند همه پشت سر امام مى‏ايستند و اگر چند مرد و چند زن باشند مردها پشت سر امام و زن‌ها پشت سر مردها بايستند.2. اگر امام و مأموم هر دو زن باشند در يك صف مى‏ايستند، ولى امام كمى جلوتر مى‏ايستد.3. امام در وسط صف بايستد و اهل علم و فضيلت و تقوا در صف اوّل بايستند.4 صف‌های جماعت منظم باشد آن‌چنآن‌که شانه‏هاى آنان رديف يكديگر قرار گيرد و میان كسانى كه در يك صف ايستاده‏اند فاصله‏اى نباشد. 5 بعد از گفتن «قَدْ قامَتِ الصَّلاة» مأمومین همگى برخيزند و آماده جماعت شوند. 6 امام جماعت حال مأمومی را كه از ديگران ضعيف‏تر است رعايت كند و عجله نكند تا افراد ضعيف به او برسند، همچنين ركوع و سجود و قنوت را زياد طولانى نكند، مگر اين‏كه بداند همه‌کسانی كه به او اقتدا كرده‏اند آمادگى دارند.7 امام جماعت هنگام قرائت حمد و سوره صداى خود را بلند كند تا مأمومین بشنوند ولى نه بیش‌ازاندازه.8 اگر امام در ركوع بفهمد شخص يا اشخاصى تازه رسيده‏اند و مى‏خواهند اقتدا كنند ركوع را كمى طول بدهد تا به او برسند، ولى بيش از دو برابر ركوع معمولى طول ندهد، هرچند بداند شخص يا اشخاص ديگرى نيز مى‏خواهند اقتدا كنند.

در عالَم همه چیز پاک است، مگر یازده چیز و آنچه براثر برخورد با این‌ها نجس شود.‌

ترك چند چيز در لباس نمازگزار به اميد ثواب مطلوب است ازجمله: پوشيدن لباس سياه (مگر در مورد تعظيم شعائر، چادر، عبا و عمامه سادات)، لباس كثيف و تنگ، لباس كسى كه از نجاست پرهيز نمی‌کند؛ مخصوصاً لباس شراب‌خوار و باز بودن دکمه‌های لباس و پوشيدن لباسى كه نقش صورت دارد و همچنين انگشترى كه روى آن صورت انسان يا حيوانى نقش شده است.

چند چيز در لباس نمازگزار به اميد ثواب مطلوب است، از آن جمله: پوشيدن لباس سفيد و پاكيزه‏ترين لباس‌ها و استعمال بوى خوش و انگشتر عقيق به دست كردن.

مکروهات روزه و مکروهات مسجد را رعایت کند مگر آن مقدار که برای اعتکاف ضرورت دارد.

مطهّرات به چيزهايى گفته می‌شود كه نجس را پاك می‌کند و آن 12 چيز است: 1 آب 2 زمين 3 آفتاب 4 استحاله 5 انقلاب 6 ثلثان شدن 7 انتقال‏ 8 اسلام 9 تبعیت 10 برطرف شدن عين نجاست 11 استبراء حيوان نجاست‌خوار 12 غايب شدن مسلمان.‌

هرگونه تصرف صاحب خیار در جنس مورد معامله که نشانه رضایت به معامله با بی‌اعتنایی به استفاده از حق خیار باشد، موجب اسقاط است.

همه نمازها مخصوصاً نماز شب و نماز جعفر طیار برای این منظور مناسب‌اند.

هر وقت صاحب امانت از امانت‌دار بخواهد باید امانت را به او بدهد، خواه صاحب امانت مسلمان‏ باشد يا غیرمسلمان؛ و كسى هم كه امانتى قبول كرده هر وقت بخواهد می‌تواند آن را به صاحبش بازگرداند.

دوازده چيز نماز را باطل مى‏كند كه آن‌ها را «مبطلات نماز» مى‏گويند.اوّل: از بين رفتن يكى از شروط نمازدوم: باطل شدن وضوسوم: دست‌بسته نمازخواندن‏چهارم: آمین گفتن‏پنجم: پشت به قبله نمازخواندن‏ششم: حرف زدن‏هفتم: خنده‏هشتم: گریه كردن‏نهم: به هم خوردن صورت نمازدهم: خوردن و آشاميدن‏يازدهم: شك‏دوازدهم: كم يا زياد كردن اركان‏

مستحب است كسى كه نماز میّت می‌خواند با وضو يا غسل يا تيمّم باشد و احتياط مستحب آن است در صورتى تيمّم كند كه وضو و غسل ممكن نباشد، يا اگر وضو بگيرد و غسل كند به نماز میّت نرسد؛ علاوه بر اين مستحب است که امور ديگرى‏ را به اميد ثواب پروردگار در نماز میّت رعايت كند: اوّل: اگر میّت مرد است امام جماعت يا كسى كه فرادا بر او نماز می‌خواند مقابل وسط قامت او بايستد و اگر میّت زن است مقابل سینه‌اش. دوّم: پابرهنه نماز بخواند. سوّم: در هر تكبير دست‌ها را بلند كند. چهارم: فاصله او با میّت به‌قدری كم باشد كه اگر باد لباسش را حركت دهد، به جنازه برسد. پنجم: اگر نماز را با جماعت می‌خوانند امام جماعت تكبير و دعاها را بلند بخواند و كسانى كه با او نماز می‌خوانند، آهسته بخوانند. ششم: نمازگزار براى میّت و مؤمنين زياد دعا كند. هفتم: قبل از نماز سه مرتبه بگويد: «الصّلاة». هشتم: نماز را درجایی بخواند كه عدّه بيشترى براى نماز میّت حاضر می‌شوند. نهم: بهتر است نماز میّت را در مسجد نخوانند، مگر در مسجدالحرام. دهم: زن حائض اگر نماز میّت را به جماعت بخواند در يك صف، تنها بايستد.

امانت‌دار باید طورى از امانت نگهدارى کند که مردم نگویند در امانت خیانت و یا در نگهدارى آن کوتاهى کرده است.

احتياط واجب آن است كه به فقير بيشتر از مخارج سالش و كمتر از يك صاع (تقريباً سه كيلو) داده نشود.

بارش چند قطره كافى نيست، بلكه بايد به مقدارى ببارد كه به آن «باران» گويند.‌