استفاده شخصی از بیت المال
استفاده شخصی از وسایل و امکانات محل کار چه حکمی دارد؟
استفاده شخصی از بیت المال، جايز نيست، مگر در مواردى كه مقرّرات اجازه مى دهد، يا اينكه با اجازه مسئولينى كه در اين حيطه اختيارات قانونى دارند، بوده باشد.
استفاده شخصی از بیت المال، جايز نيست، مگر در مواردى كه مقرّرات اجازه مى دهد، يا اينكه با اجازه مسئولينى كه در اين حيطه اختيارات قانونى دارند، بوده باشد.
مشاغلى كه حضور همجنس در آن ضرورت دارد و به قدر كافى همجنس تربيت نشده باشد.
هرگاه اکثر افراد از برنامه های مبتذل آن استفاده می کنند کار کردن با آن شرکت خدماتی اشکال دارد.
این قبیل نقوش برجسته شرعاً اشکالى ندارد ولى سعى کنید نقشهایى که موجب ترویج ادیان و مذاهب غیر اسلامى مى شود و یا تصویرهایى که موجب فساد اخلاق است نبوده باشد.
ساختن مجسمه انسان و حیوانات اشکال دارد و برگزاری کلاس برای آموزش چنین مجسمه هایی نیز اشکال دارد ولی غیر آن مانعی ندارد همچنین آنچه اسباب بازی بچه ها شمرده می شود.
در جاى خود گفتهایم كه آن روايات شامل زمان ما نمیشود؛ و ادلّه آن را در آخر بحث تقيّه از كتاب قواعد الفقهيّه آوردهایم.
درصورتیکه مطمئن باشید که پدر آنها راضی به این معامله هست مانعی ندارد.
با توجّه به اینکه معمول ما نيست كه درباره اشخاص قضاوت كنيم، شما میتوانيد از هر كس كه مسائل اخلاقى برگرفته از قرآن و روايات را در اختيار شما میگذارد استفاده كنيد؛ و نيز میتوانيد از کتابهای خوب اخلاقى، ازجمله كتاب ما «اخلاق در قرآن» بهره ببريد.
هرگاه بیجهت نفرین کند اشکال دارد و هر نفرینی مؤثر واقع نمیشود. بهتر است بجای نفرین برای هدایتش دعا کنید و در مواردی که احساس میکنید که نیاز به برخورد است میتوانید به مراجع قانونی و یا بزرگان فامیل مراجعه نمایید تا شما را راهنمایی نمایند.
کتابهایی که باعث انحراف ازنظر عقیده یا عمل یا اخلاق گردند.
در کتابهای آنها مطالب صحیح و غیر صحیح وجود دارد، هرگاه بتوانید این دو را از هم تفکیک کنید خواندن آن مانعی ندارد.
نامبرده داراى انحرافات مهمی بوده و سزاوار است به خاطر تعصّبانت قومى دنبال او را نگیرند و صرف بیتالمال و غیر بیتالمال در این راه جایز نیست.
«شیخیه» بدون شک دارای انحرافاتی هستند ولی «اخباریها» درصورتیکه امور واضح را مانند تقلید برای غیر مجتهدین و حجت بودن دلیل عقل را منکر نشوند عقایدشان اشکال ندارد.
این مصداق روشن اعانت بر اثم و کمک به گناه است و جایز نیست.
آری، حقیقت دارد و در کتاب «بحارالانوار» جلد 4، صفحه 163 به آن اشارهشده است.