مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر کوتاهی کرده است باید مقدار تفاوت را جبران کند.‌

اگر بعداً راضى شود و اجازه دهد معامله صحيح است.

اگر تصرف در خانه و زندگی او باشد جایز نیست مگر در صورت ضرورت.

اگر از فضای دهان خارج و وارد حلق شده روزه صحیح است اما اگر داخل فضای دهان باشد و آن را فروببرد علاوه بر قضا کفاره هم دارد.‌

چيزى كه نجس شده مثلاً دستى كه با بول ملاقات كرده، اگر با رطوبت با چيز پاكى ملاقات كند آن‌هم نجس می‌شود.

هرگاه چيزى با بول پسر يا دختر شيرخوارى كه غذا خور نشده نجس گردد، چنانچه یک‌مرتبه آب (قلیل) روى آن بريزند پاك می‌شود و در لباس و فرش و مانند آن فشار لازم نيست، ولى احتياط مستحب آن است كه دومرتبه بريزند.

در این صورت به قیمت آن خمس تعلّق نمی‌گیرد؛ مخصوصاً اگر بخواهند آن را تبدیل به‌مثل کنند

در فرض سؤال یک جنایت محسوب مى شود.

كوزه‏اى كه از گل نجس ساخته‌شده، يا آب نجس در آن فرورفته، اگر در آب كر يا جارى بگذارند و آب در باطن آن نفوذ كند و خارج شود پاك می‌شود و اگر آب در آن نفوذ نكند ظاهرش پاك می‌شود، با آب قليل نيز می‌توان ظاهر آن را شست؛ و همین‌طور است گندم و برنج و صابون و چوب و مانند آن.

هرگاه شیء نجس که خشک است به بدن یا لباس بچسبد نماز با آن اشکالی ندارد ولی اگر مرطوب بوده و بدن یا لباس با آن نجس شده است، نماز با آن در حال علم و عمد باطل است جزء در مورد خون کمتر از یک‌بندانگشت اشاره.

اگر چيزى نجس شود چنانچه آن را در ظرفى بگذارند و سه مرتبه آب روى آن بريزند و خالى كنند پاك می‌شود و ظرف هم پاك می‌گردد و اگر مانند لباس يا چيزى كه فشار لازم دارد باشد، بايد در هر مرتبه آن را فشار دهند و ظرف را كج كنند تا آب، بيرون بريزد.

هرگاه چيز نجس را زير شيرى كه متّصل به كر است بگيرند، آبى كه از آن مى‏ريزد پاك است، مگر اين‏كه بو يا رنگ يا طعم نجاست به خود گيرد.‌

اگر با آب قليل پاك چيزى را كه نجس شده بشويند پاك می‌شود امّا آبى كه از آن جدا می‌شود و آن را «غساله» گويند، نجس است؛ مگر در آبى كه با آن مخرج بول و مدفوع را می‌شویند كه با پنج شرط پاك است:1. يكى از اوصاف سه‏گانه نجس را به خود نگرفته باشد.2. نجاستى‏ از خارج به آن نرسيده باشد.3. نجاست ديگرى مانند خون يا بول همراه آن نباشد.4. بنا بر احتياط واجب ذرات مدفوع در آب پيدا نباشد.5 بيشتر از مقدار معمول نجاست به اطراف مخرج نرسيده باشد، ولى پاك بودن اين آب به آن معنى است كه اگر به بدن و لباس ترشّح كند لازم نيست آن را آب بكشند، امّا ساير استفاده‏هاى آب پاك را از آن نمى‏توان كرد.

هرگاه چيزى را كه به عاريت گرفته تلف شود ضامن نيست، مگر اين‏كه در حفظ آن كوتاهى كرده باشد. همچنين اگر عاريه‏ دهنده شرط ضمان‏ كرده باشد، يا چيزى را كه عاريه كرده طلا و نقره يا زینت‌آلات ساخته‌شده از آن‌ها باشد، در اين دو صورت نيز اگر تلف شود بايد عوض آن را بدهد.

هرگاه چيزى را كه به صلح گرفته معيوب باشد و از آن اطلاعى نداشته مى‏تواند صلح را به هم زند، ولى گرفتن تفاوت قيمت صحيح و معيوب بستگى به رضايت طرفين دارد.