مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

جایز نیست و باید براى تعلیم از طرق دیگر استفاده کند.

هرگاه براى جلوگيرى از صداى خنده به خود فشار آورد به‌طوری‌که حالش تغيير كند و رنگش سرخ شود و بدن تكان بخورد به‌طوری‌که از شكل نمازگزار بيرون رود نماز او باطل است و اگر به این حد نرسد اشكالى ندارد.

هرگاه تشهّد را فراموش كند اگر پيش از ركوع ركعت بعد يادش بيايد بايد بنشيند و تشهّد را بخواند و دوباره برخيزد و از نو تسبيحات را بخواند، امّا اگر در ركوع يا بعدازآن يادش بيايد نمازش صحيح است و برگشتن واجب نيست، ولى‏ احتياط مستحب آن است كه بعد از نماز تشهّد را قضا كند و بنا بر احتیاط واجب دو سجده سهو به‌جا آورد.

اگر نمازگزار پیش از نماز، از نجاست بدن یا لباس باخبر بوده و به خاطر فراموشی با آن نماز خوانده است بايد نماز را اعاده كند، خواه در وسط نماز به خاطر او بيايد، يا بعد از نماز؛ و اگر وقت نماز گذشته است بايد نماز را قضا كند.

اگر جاهل قاصر باشد نماز صحیح است والا قضا کند.

هرگاه بعد از ركوع يا سجود بداند ذكر واجب را گفته امّا نمی‌داند با شرايط و به‌طور صحيح انجام داده يا نه به شک خود اعتنا نكند.

اگر بعد از نماز شک نماید، نماز او صحيح است، به‌شرط آن‏كه هنگام شروع نماز غافل از وقت نباشد، اما اگر در بين‏ نماز شك كند، نماز او باطل است و بايد پس از دخول وقت اعاده كند.

در فرض سؤال، نماز او صحيح است، خواه در وقت باشد يا بعد از وقت.

اعاده نماز لازم نیست.

در فرض سؤال، نماز او صحيح است.

هرگاه بفهمد نماز را پيش از وقت خوانده، يا پشت به قبله به‌جا آورده، بايد آن را اعاده كند و اگر وقت گذشته قضا نمايد، امّا اگر سهواً نماز را به‌طرف راست يا چپ خوانده نماز باطل نيست.

هرگاه بعد از نماز يا بعد از سجده متوجّه شود بر چيزى سجده كرده كه سجده بر آن جایز نبوده، نمازش صحيح است.

در فرض سؤال اعتناء نکند مگر اینکه نماز دورکعتی نبوده و یقین دارد یا دو رکعت خوانده یا پنج رکعت که در این صورت نمازش باطل است.

نماز باطل نمی‌شود.

محل آن گذشته است و نباید توجه کند.