مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

چنانچه منظور تقاضای شفاعت در پیشگاه خداوند باشد مانعی ندارد بلکه عین توحید است.

چنانچه كسى كه طواف واجب (اعم از طواف عمره، يا طواف حج، يا طواف نساء) را فراموش كند و به وطن بازگردد و با همسر خود نزديكى نمايد، هرگاه از روى فراموشى و جهل به مسئله باشد كفّاره ندارد، ولى اگر مسئله را مى‌دانسته و عمداً مرتكب آن شده بايد كفّاره بدهد و كفّاره آن در محرمات احرام بیان‌شده است؛ و در صورت امكان بايد خودش برگردد و بجا آورد و چنانچه ممكن نباشد، يا مشقّت داشته باشد نايب مى‌گيرد و پس‌ازآنکه نايب طواف نساء و نماز آن را انجام داد، مرد بر زن و زن بر مرد حلال مى‌شود.

لازم است با او توافق کنند و سهم او را به‌عنوان مال‌الاجاره بپردازند.

بله مبطل است.

با فوت آن مرجع تولیت از بین نمی رود.‌

این کار جایز نیست.

بنا پراحتیاط واجب كسى كه نمی‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط یا باد معده خوددارى كند و همچنين زن مستحاضه و به‌طورکلی هر كس نماز خود را به سبب عذرى ناقص مى‏خواند حق ندارد امام جماعت براى ديگران شود مگر امام جماعتی که با تيمّم يا وضوى جبيره‏اى نماز مى‏خواند که مى‏توان به او اقتدا كرد.

باید نظر واقف زمین تامین شود.‌

در صورتی که پدر، شما را وادار به ادامه تحصیل کرده باشد او باید بپردازد.‌

روزه او اشکال دارد.

هرگاه مرد در مرگ زن يا فرزند، لباس خود را پاره كند يا زن در عزاى میت صورت خود را بخراشد به‌طوری‌که خون بيايد، يا موى خود را بكند، بنابر احتياط واجب بايد مانند كفّاره قسم را بدهد، يعنى يك بنده آزاد كند، يا ده فقير را طعام دهد و يا آن‌ها را بپوشاند، بلكه اگر خون هم نيايد به اين دستور عمل نمايد.

اگر چيزى غير از گِل در اختيار ندارد بايد بدن خود را با آن بپوشاند و نماز بخواند.

درصورتی‌که شخص دیگری که از جنس موافق باشد برای این کار نباشد به مقدار ضرورت مجاز هستید.

در فرض سؤال قول مدّعى بقاى زوجیت، مقدّم است.

خویشان شامل همه آنچه ذکر شده می شود اعم از پدری و مادری.‌