در فرض سوال حق ندارد.
اگر زمین وقف برای ساخت یا گسترش بنای زینبیه شده است باید به همان منظور مصرف شود و در غیر اینصورت نیز اگر دارای عوائد و درآمد است باید زمین را به حال خود بگذارند و عوائد آن را صرف بازسازی کنند.
اسم بدی نمی باشد ولی متعارف نیست و بهتر است از اسمهای معروف و متعارف دیگر استفاده کنند.
بنا را برطرفی که به ذهنش نزدیک‌تر است می‌گذارد و بعد از نماز مسئله را می‌پرسد اگر درست عمل کرده بود نماز او صحیح است و الا اعاده کند.
مدّت حيض بيشتر از ده روز نمى شود، بنابراین چنانچه بیشتر از ده روز شود استحاضه محسوب می شود.
موالات عرفى در طواف شرط است؛ يعنى بايد هفت دور پی‌درپی دور خانه خدا بگردد و كمتر از هفت دور كافى نيست؛ ولى در طواف مستحب موالات شرط نيست.
اگر به مقدار عرفی کارشناسی شده و اضافه نبوده و صاحب مغازه با صرفه جویی کمتر هزینه کرده استفاده از مبلغی که اضافه آمده مانعی ندارد و در مورد لباس ها نیز اگر آن اشخاص به صاحب مغازه بخشیده اند گرفتن معادل ارزش آن لباسها از شخصی که خسارت زده اشکال ندارد.
در صورتی که تسویه حساب کرده اید باید وجه شما را بازگردانند مگر اینکه در قرارداد اولیه شرط شده باشد.
اگر نذر او مطلق بوده و به سال خاصی نظر نداشته و ناگهان ناتوان شده کفاره ندارد ولی احتیاط آن است که سواره برود.
نذر صحیح است و اگر عمل نکند کفاره دارد.
احتیاط واجب آن است که صیغه طلاق مبارات را به طریق زیر بخوانند، اگر خود شوهر صیغه را مى خواند و مثلاً اسم زن فاطمه است مى گوید: بَارَاْتُ زَوْجَتى فاطَمَهَ عَلى ما بَذَلَتْ فَهِىَ طالِقٌ یعنى مبارات کردم(یعنى از هم جدا شدیم) زنم فاطمه را در مقابل مهر او، پس او رها است (و اگر چیزى غیر مهر را مى دهد باید آن را نام ببرد) و در صورتى که وکیل مرد بخواهد صیغه را بخواند مى گوید: بَارَاْتُ زَوْجَهَ مُوَکِّلی فاطِمَهَ عَلى ما بَذَلَتْ فَهِىَ طالِقٌ البته قبلاً باید زن مهر خود بلکه چیزى کمتر از آن را به شوهر در برابر طلاق مبارات بخشیده باشد.
اگر از مواد حرام یا حیوان حرام گوشت گرفته شده باشد حرام است، در غیر این صورت حلال است
همین مقدار که به‌صورت کامل بایستد کافی است.
