لباس نمازگزار بنا بر احتياط واجب بايد مباح باشد و اگر عمداً در لباس غصبى نماز بخواند حتّى اگر نخ يا دكمه آن غصبى باشد نماز را اعاده كند، ولى اگر نمىدانست غصبى است و با آن نماز خواند نمازش صحيح است، همچنين اگر قبلاً مىدانسته غصبى است و بعد فراموش كرده، مگر اينكه غاصب خود نمازگزار باشد، به اين معنى كه چيزى را غصب كرده و بعد فراموش نموده و با آن نماز خوانده است در اينجا احتياط واجب آن است كه اعاده نمايد.
لازم است از آن زمین برای ادای دین استفاده کند و از وقف کردن آن خودداری نماید.
ابراء دین، یعنى گذشتن از بدهى شخصی که مدیون است و عدول از آن جایزنیست.
در غیر این دو مورد نیز سزاوار است که عدالت را رعایت کند.
در صورتی که مسجد به آن نیاز داشته و محل مناسبی که مزاحمت برای نمازگزاران نداشته باشد موجود باشد مانعی ندارد.
در فرض سوال باید مطابق متن وقف نامه عمل شود.
مرد باید به‌شرط خود عمل کند و اگر شوهر تخلّف نمود زن می‌تواند تقاضای طلاق نماید.
اگر به یگانگى خدا و نبوّت پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) اعتقاد دارد، ذبیحه او با رعایت شرایط شرعیّه دیگر حلال است، هرچند در انجام عبادات و وظایف اسلامى مقصّر باشد.
باید احتیاط کند، و دوباره آنها را طلاق دهد و اگر اسم آنها را نمى داند با اشاره آنها را مشخّص کند. مثلا بگوید: اوّلین نفرى را که قبلا طلاق داده ام، الان به عنوان احتیاط طلاق مى دهم؛ او از زوجیّت خود یله و رهاست، فهى طالق و اگر در نوع رجعى و خلعى شک دارد، براى هر کدام احتیاطاً دو طلاق، یکى رجعى و یکى خلعى بخواند.
کار درستی نیست.
هرگونه کمک بر فرقه ضاله و اعضاء آن گروه ازنظر شرعی ممنوع است مگر در موارد خاصّی که قانون بنا بر مصالحی تجویز کرده است.
در فرض سؤال زن از شوهرش نفقه تمام این مدّت را طلبکار است و جزء ترکه او محسوب می‌شود و برادر او در صورتى می‌تواند آنچه را داده از ترکه بردارد که با خواهرش قرار گذاشته باشد که به‌عنوان وام نفقه او را می‌دهد، یا قرائن روشنى براین معنا وجود داشته باشد.
در صورتى که زمان و ایّام عادت معلوم باشد و در حدود همان زمان خون قطع شود و لکّه اى پیدا نباشد، عادت پایان یافته و انتظار بیشترى لازم نیست.
اتخاب اسم هستی مانعی ندارد.
اذان دوّم (اذان بعد از خطبه‌های نماز جمعه) در روز جمعه بدعت و حرام است.
