اگر روزه‌دار سهواً يكى از كارهايى كه روزه را باطل می‌کند انجام دهد و بعد به گمان اينكه روزه‌اش باطل‌شده دوباره يكى از آنها را عمداً بجا آورد بنا بر احتياط واجب علاوه بر امساك آن روز، قضاى آن را نيز بجا می‌آورد، ولى كفّاره ندارد.
از بعضى روایات استفاده می‌شود که این کار از عصر ائمّه (علیهم‌السلام) شروع شد ولى در آن عصر جنبه عمومیت نداشته است و از اواخر قرن سوم معمول شده است، سپس به‌صورت شعار شیعه درآمد (براى توضیح بیشتر به کتاب نفیس مستمسک، بحث اذان و اقامه رجوع شود). ضمناً توجه داشته باشید که شهادت به ولایت امیرالمؤمنین (ع) جزو واجبات اذان و اقامه نیست و به‌عنوان اظهار علاقه گفته می‌شود.
نماز اشکالی ندارد ولى احتیاط واجب آن است که خود را در معرض دید نامحرم قرار ندهد.
قناعت كردن به كوتاه نمودن موى زير بغل و مانند آن، مشكل است.
انتخاب مناسبی نیست و بهتر است عبد الوهاب انتخاب نمایند.
وقت نماز عید فطر و قربان از اول آفتاب است تا ظهر، ولی مستحب است نماز عید قربان را بعد از بلند شدن آفتاب بخواند و در عید فطر مستحب است بعد از بلند شدن آفتاب افطار کند و زکات فطره را بدهد و بعد نماز عید را بجا آورد.
در صورتی که از آن اعراض کرده باشد متعلق به کسی است که آن را برداشته است.
مرد مجبور نیست او را طلاق دهد ولی اگر کراهت شدید باشد و سازش امکان پذیر نشود سزاوار است از او جدا شود.
در صورتی که در عرف محل شروع زندگی مشترک بدون جشن عروسی معمول نیست می تواند امتناع کند ولی رفت و آمد آنها با یکدیگر مانعی ندارد.
اگر از شخص روزه‌دار سؤال كنند كه آيا پيغمبر اكرم صلی‌الله عليه و آله چنين مطلبى را فرموده و او عمداً بگويد: آرى، درحالی‌که پيغمبر صلی‌الله عليه و آله نگفته باشد، يا بگويد: نه درحالی‌که پيغمبر صلی‌الله عليه و آله گفته باشد، روزه‌اش بنا بر احتیاط واجب باطل است.
هرگاه ترك اين كار مظنّه مفاسد و اختلافات مهمی بوده باشد جايز است؛ و در اين صورت بايد حتّى الامكان از طبيب زن استفاده شود و اگر ممكن است از غير طريق رؤيت مثلاً با استفاده از لمس غیرمستقیم به‌وسیله دستكش و مانند آن انجام گيرد.
اگر هر کدام نیمى از نام خدا را بگویند کافى نیست، ولى اگر هردو بگویند کافى است.
میت را نبايد در جاى غصبى دفن كنند و همچنين درجایی كه براى دفن وقف نشده است (مانند مساجد و مدارس دينى)، مگر اينكه از اوّل جايى را براى دفن در نظر بگيرند و از وقف مستثنا كنند.
