خارج کردن گوشت قربانی از منی
آیا میتوان گوشت قربانی را از منی خارج کرد؟
احتياط آن است كه تا افراد نيازمند در منى پيدا شوند، گوشت قربانى را از منى خارج نكنند.
احتياط آن است كه تا افراد نيازمند در منى پيدا شوند، گوشت قربانى را از منى خارج نكنند.
گوشت قربانى را به همه فقراى مسلمين، اعم از شيعه و اهل سنّت مىتوان داد؛ ولى دادن به غیرمسلمانان و ناصبیها (آنها كه با ائمّه: عداوت دارند) اشكال دارد.
مستحب است قربانى را سه قسمت كند: یکسوّم آن را براى خود بردارد و یکسوّم را درراه خدا به نيازمندان صدقه دهد و یکسوّم را به دوستان و مؤمنان هديه نمايد. البتّه لازم نيست تقسيم به سه قسمت بهطور مساوى باشد، ولى دادن بخشى از آن به فقير واجب است، امّا خوردن چيزى از آن واجب نيست؛ هرچند موافق احتياط است.
درهرصورت كفايت مىكند؛ چه دسترسى به گوسفند سالم داشته باشد، يا نه.
احتياط واجب آن است كه تابيده نباشد.
اگر حيوانى براى قربانى يافت نشود، نه سالم و نه غیرسالم، مىتواند قيمت آن را نزد شخص امينى در مکه بگذارد كه تا پايان ماه ذیالحجه در منى براى او قربانى كند و اگر در آن سال نتوانست، در سال بعد اين كار را انجام مىدهد و اگر شخص مطمئنی در انجام نيابد، مىتواند در سال آينده از بعضى از حجاج مطمئن خواهش كند براى او انجام دهند و در شرايط فعلى مىتواند در وطنش نيز ذبح كند.
اگر قربانىِ سالم (و داراى شرايطى كه ذكر شد) يافت نشود، ناقص كافى است.
اگر احتمال نمىداد كه حيوان چاق است، يا احتمال مىداد، ولى از روى بیمبالاتی آن را ذبح كرد، اگر قصد اطاعت امر الهى داشته كافى است.
هرگاه معتقد به ناقص بودن قربانى بود و براثر ناآگاهى از مسئله قربت الى الله آن را ذبح كرد، بعد معلوم شد كه سالم است، كافى است.
هرگاه مىدانست گوسفند او لاغر است، ولى بهواسطه جهل به مسئله آن را با قصد قربت ذبح كرد، سپس معلوم شد چاق است كفايت مىكند.
هرگاه پس از ذبح قربانى شك كند كه آن حيوان ناقص بوده، يا بعضى از شرايط معتبر قربانى را دارا نبوده، اعتنا به شك نمىكند.
در صفات پنهانى حيوان مىتوان به قول فروشنده ظاهرالصلاح قناعت كرد و شيعه بودن او شرط نيست كافى است مسلمان باشد.
بعيد نيست قول فروشنده در مورد سنّ حيوان، يا اخته نبودن، يا ساير عيوب پنهانى، كه خريدار نمىداند يا نمىتواند تشخيص دهد، مقبول باشد.
هرگاه احتمال بيمارى يا نقص بعضى از شرايط معتبر در قربانى را بدهد، احتياط آن است كه آن را وارسى كند، هرچند در احتمال غير عيبهاى مادرزادى وارسى كردن واجب نيست.
احتياط واجب آن است كه قربانى ديگرى كند.