مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

استفاده از کلاه‌گیس برای زنان جایز است ولی باید آن را در برابر نامحرم بپوشانند.

با توجّه به این‌که در حال حاضر و در کشور ما، این امر به‌عنوان شعار بیگانگان و همبستگى با آن‌ها محسوب می‌شود، از آن اجتناب کنید. ولى در کشورهایى که جزئى از لباس مردم محسوب می‌گردد، پوشیدن آن اشکالى ندارد.

چنانچه پوشیدن چکمه برای بانوان، مفسده نداشته باشد و ازنظر عرف متدینین، موجب جلب‌توجه نامحرم نگردد مانعی ندارد.

اگر پارچه‌اى را روى كمانى بيندازند، به‌گونه‌ای كه بالاى سر قرار گيرد و سر را براى حفظ از پشه زير آن كنند اشكالى ندارد. همچنين استفاده از پشه‌بند اشكال ندارد.

دو حالت دارد: اگر از امکانات مسجد، براي مراسمي که در آنجا برپا می‌شود (مانند مجلس فاتحه) که در عرف منطقه معمولاً این‌گونه مجالس را در مساجد برپا می‌کنند استفاده شود، اشکال ندارد؛ و به دليل استفاده شخصي از امکانات، پولي را بابت هزینه‌هایی که بر مسجد تحميل می‌شود می‌پردازند. ولي بيش از اين مقدار بابت اجاره مسجد و امثال آن جایز نيست و اگر به‌عنوان کمک به مسجد باشد با رضايت پرداخت‌کننده مانعي ندارد. ولي گاه امکانات مسجد را بيرون می‌برند، يا غذا را در آشپزخانه مسجد براي مراسم خارج از آن می‌پزند، در اين موارد حکم اولیه عدم جواز است و بايد از امکانات مسجد براي خود آن استفاده کرد، مگر در مناطقي که عرف محل این‌گونه است؛ يعني کساني که امکانات را از اوّل وقف می‌کنند، وقف عام کرده‌اند نه خاص مسجد و در صورت شک در نيّت وقف کننده‌ها قدرمتيقّن، مخصوص مسجد خواهد بود. البته باید توجه داشت در هر دو صورت اگر از امکانات برای عروسی استفاده می‌شود، مشروط بر آن است که مستلزم كار حرام نباشد.

این کار مطلقاً جایز نیست.

تنها راه استفاده از وام برای عتبات و سایر سفرها دریافت وام قرض‌الحسنه می‌باشد و حداکثر کارمزد مجاز برای این وام‌ها چهار درصد می‌باشد؛ و استفاده از سایر وام‌ها که در مقابل آن سود دریافت می‌شود و یا کارمزد بیش از چهار درصد دارد جایز نیست و سفر آن‌ها اشکال دارد.

تنها راه استفاده از وام برای حج، عمره، عتبات و سایر سفرها دریافت وام قرض الحسنه می باشد و حداکثر کارمزد مجاز برای این وامها چهار درصد می باشد و استفاده از سایر وامها که در مقابل آن سود دریافت می شود و یا کارمزد بیش از چهار درصد دارد جایز نیست و سفر آنها اشکال دارد.

هیچ یک از این امور به تنهایى دلیل اثبات دعوا نیست؛ مگر این که به قرائن واضح دیگرى ضمیمه شود، به طورى که از مجموع آنها براى قاضى علم قطعى حاصل شود.

در موارد شک در وجود حرام ، حکم به حلال بودن می شود.

این کار خلاف عقل و شرع است.

مواد غذايى و دارويى و امثال آن، كه از كشورهاى غير اسلامى مى‏آورند اگر نجس بودن آن‌ها قطعى نباشد معامله آن‌ها اشكالى ندارد، مثل اين‏كه احتمال دهيم شير و پنير و روغن را به‌وسیله دستگاه مى‏ گيرند.

استفاده از موادی كه احتمال دارد به‌وسیله کارخانه‌ها تولیدشده باشد، يا به‌وسیله ابزار و آلاتى، بدون دخالت دست، تهيّه شده باشد، يا احتمال دارد كه با دستكش تهيّه كرده باشند اشكالى ندارد. ولى از خوردن گوشت‌های ذبح‌شده آن‌ها بايد پرهيز كرد.

شرعاً مانعی ندارد ولی سزاوار است پرهیز شود. البته برای وضو و نماز باید تطهیر شود.

انجام کارهای ذکرشده، مشروط بر اینکه مزاحمتى براى نمازگزاران ايجاد نشود اشکالی ندارد، ولی اشخاصی که عذر دارند نمی‌توانند در آنجا رفت‌وآمد کنند و رضایت بانی نیز شرط نیست، در ضمن اگر از امکانات مسجد استفاده‌شده، احتیاط آن است که سهم خود را نسبت به آب و برق و غیره بپردازند؛ مگر اینکه بانیان این‌گونه امور از آغاز وقف را توسعه داده باشند.