دیهی ازاله بکارت در اثر وضع حمل
زنى در اثر تفخیذ اجبارى حامله شده و براثر وضع حمل بکارت وى زائل گشته است. آیا دیه، یا ارش البکارة، یا مهرالمثل، به وى تعلّق میگیرد؟
در فرض سؤال تنها مهرالمثل تعلّق میگیرد.
در فرض سؤال تنها مهرالمثل تعلّق میگیرد.
اگر قرائت مشهور در میان مسلمین باشد مانعى ندارد، ولى ازآنجاکه در زمان ما، مشهور همان قرائت عاصم مطابق روایت حفص است که در قرآنهای معمولى موجود است گرفتن از قرائات دیگران خالى از اشکال نیست.
ظاهر این است درصورتیکه مهریهی زن نقد بوده و مرد توانایی پرداخت مهریه را بهصورت یکجا یا اقساطی دارد و پرداخت نمیکند، زن میتواند بدون گرفتن مهر مؤجّل خود را مطلقاً تسلیم شوهر نکند و در این مدّت بر زوج واجب است نفقه او را بدهد و الا نفقه واجب نیست.
شرط کردن با اجیر اشکالی ندارد و اگر شرط کند باید بهشرط عمل شود.
اگر حيوان حلال گوشتى را با رعایت شرايط شرعی، سر ببرند خوردن گوشت آن حلال است، خواه اهلى باشد يا وحشى، مگر حيوانى كه انسانى با آن وطى و نزديكى كرده كه گوشت آن و حتّى گوشت بچه آن حرام است و همچنين حيوانى كه نجاستخوار شده، مگر اين كه با دستورى كه در شرع معيّن گرديده، آن را غذاى پاك بدهند و پاك كنند.
کارهاى خلاف شأن مختلف است. در بعضى از موارد حرام و موجب سقوط عدالت و در بعضى موارد کراهت دارد و مسقط عدالت نیست.
با توجه به این که این کار مشمول تعزیر است در صورتی که با عنف باشد تشدید می شود.
اشكالى ندارد چون به نظر او يا مرجع تقليدش اين كار حرام نيست امّا مؤدبانه او را نصيحت كنند به اينكه چون بعضى از مراجع اين عمل را حرام مىدانند لااقل از باب احتياط اين كار را ترك كنند.
چنانچه کفن را باز نکنند و احترام میت حفظ شود، مانعى ندارد.
انتخاب آن مانعي ندارد ولي با توجه به اينكه معمول نيست، ممكن است در آينده مشكلاتي براي ايشان پيدا شود.
اگر واقعاً قصد ده روز کرده است و اشتباهاً 9 روز مانده، نماز کامل است و اگر قصد کرده تا فلان تاریخ مثلاً 13 ماه بماند و خیال میکرده 10 روز بوده است و درحالیکه 9 روز بوده، نماز او شکسته است و باید نمازهای گذشته را قضا کند.
اگر روز بعد متوجّه شود كه روز قبل جمرات را برخلاف ترتيب لازم رمى كرده، بايد قضاى آن را بهگونهای انجام دهد كه ترتيب حاصل شود.
مانعی ندارد ولی برای دختر اسامی مناسبت تری وجود دارد.
توریه آن است که انسان سخنى دوپهلو بگوید و قصدش چیزى باشد، ولى مخاطب چیز دیگرى بفهمد. مثل اینکه کسى پشت در خانه بیاید و بپرسد: آیا فلآن کس در خانه است؟ و گوینده سخن در جواب بگوید: اینجا نیست و منظورش از «اینجا» پشت در باشد، ولى شنونده خیال میکند شخص موردنظر در خانه نیست؛ و اینگونه توریه مشروط به حال ضرورت نیست; هرچند بهتر رعایت ضرورت است.