مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در فرض سؤال نفقه ندارد.

طبق رسم و عادتي که در محيط ما وجود دارد، دختر قبل از مراسم عروسي در خانه پدر زندگي می‌کند و درنتیجه نفقه بر عهده شوهر نيست (هرچند او بدهد) و درهرحال لازم نيست زوجه در کارهايش از شوهر اجازه بگيرد.

زنى که شوهرش مفقودشده است چند حالت دارد:الف) اگر صبر کند تا خبرى آید مانعى ندارد و باید نفقه او را از مال شوهرش داد.ب) اگر انفاق کننده‌ای از ولى یا غیر او باشد باید صبر کند، مگر این‌که عسر و حرج شدید و ضرر مهمی حاصل شود که حاکم شرع می‌تواند او را طلاق دهد.ج) در غیر این دو صورت، رفع امر به حاکم شرع می‌کند و او به مدّت 4 سال از اطراف محل فقدان وى تحقیق می‌کند، اگر خبرى نشد نخست به ولىّ او پیشنهاد طلاق می‌کند و اگر او طلاق نداد خودش طلاق می‌دهد سپس عدّه وفات نگه می‌دارد (هرچند کفایت عدّه طلاق رجعى نیز قوى است امّا احتیاط مهملامکان ترک نشود) و بعد شوهر می‌کند. اگر شوهر اوّل مادام که در عدّه است مراجعه کرد اولى است و اگر بعد از عدّه ـ حتى قبل از ازدواج مجدّد ـ شوهر اوّل بیاید طلاق نافذ است و تنها با رضایت طرفین و عقد جدید امکان بازگشت است.

منظور از اقارب پدر و مادر و فرزند است و شرط و شروط خاصی ندارد ولى نفقه همسر درهرحال باید پرداخته شود.

تنها درصورتی‌که افضاء شده و قابل‌ترمیم نباشد و ازدواج‌نکرده باشد احتیاط واجب آن است که مرد نفقه را بدهد.

نماز باطل است.

در فرض سؤال مالک می‌شود.

در فرض سؤال مانعی ندارد.

این پول متعلق به شوهر است ولی زن می‌تواند برای نیازهای زندگی از آن استفاده کند.

در فرض سؤال تصرف در اموال یکدیگر بدون رضایت جایز نیست.

پرداخت آن بر بیت‌المال لازم است هرچند اگر پدربزرگ دارد و توانایی دارد احتیاط مستحب است که او پرداخت نماید.

درصورتی‌که فرزند، پدر نداشته باشد یا پدرش فقیر باشد، بر مادر در صورت توانایی واجب است که نفقه او را بدهد.

می‌تواند شرط کند که زن نفقه خود را ببخشد.

جزء نفقه نیست ولی درصورتی‌که پسر ممکن است گرفتار گناه شود و پدر تمکن دارد احتیاط واجب آن است که پرداخت نماید.

تخلف کردن او مانع از هزینه‌های لازم بر پدر نیست.