نجاسات استخر آب مضاف
آیا اگر استخر بزرگی از آب مضاف باشد و گوشهای از آن نجس شود به همه آن سرایت میکند؟
تنها همان گوشهای که مثلاً قطره خونی در آن افتاده و اطرافش نجس میشود ولی به بقیه استخر سرایت نمیکند.
تنها همان گوشهای که مثلاً قطره خونی در آن افتاده و اطرافش نجس میشود ولی به بقیه استخر سرایت نمیکند.
ظاهر آنها با شستن پاک می شود و در نماز حکم محمول را دارد.
اینگونه آبها مضاف نیست و شستشو با آن موجب طهارت است.
اصل نصب پمپ به این صورت اشکال دارد و تنها به این صورت جایز است که آب بدون فشار وارد مخزنی شود و بعد از آن با فشار پمپ به بالا فرستاده شود و مطابق آنچه نوشته اید این آب حکم آب قلیل پیدا می کند مگر اینکه به محض باز کردن شیر آب در ساختمان ، شیر اتصال مخزن با آب شهر باز شود و به آب لوله کشی شهر اتصال پیدا کند.
هرگاه آب مضاف نجس، با كر يا آب جارى، چنان مخلوط شود كه ديگر به آن مضاف نگويند، پاك میشود.
هرگاه آب مضاف با چيز نجسى ملاقات كند نجس میشود، مگر در سه صورت: اوّل اينكه از بالا به پايين بريزد، مثلاً گلاب را از گلابدان روى دست نجسى بريزيم، گلابهایی كه در گلابدان است نجس نمىشود. دوم اينكه مانند فوّاره با فشار از پايين به بالا رود، در اين صورت نيز تنها آن قسمت كه با نجس ملاقات كرده نجس میشود. سوم آنکه بهقدری زياد باشد كه بگويند نجاست به آن سرايت نكرده، مثل اينكه استخر بزرگى از آب مضاف باشد و نجس در گوشهای از آن بيفتد يا لوله طولانى از نفت باشد و نجس با یکطرف آن ملاقات كند، در اينگونه موارد، بقيّه نجس نمىشود.
هرگاه آبى مطلق بوده، شك كنيم مضاف شده يا نه مانند سیلابهایی كه نمىدانيم به آن آب مىگويند يا نه حكم آب مطلق را دارد، يعنى میتوان چيزهاى نجس را با آن شست و وضو گرفت و غسل كرد، امّا بهعکس اگر آبى مضاف بوده، شك داريم مطلق شده، حكم آب مضاف را دارد.
آب مضاف مانند گلاب و آبمیوه، چيز نجس را پاك نمیکند بلكه با ملاقات به نجس، نجس میشود؛ و نيز وضو و غسل با آن صحيح نيست.
آب كر بنا بر احتياط واجب مقدار آبى است كه اگر در ظرفى كه طول و عرض و عمق آن هركدام سه وجب و نيم است بريزند، آن ظرف را پر کند، يا وزن آن 384 كيلوگرم (384 ليتر) باشد و معيار در وجب، وجبهای متوسّط است.
كُر بودن آب را از دو راه میتوان شناخت: نخست اينكه خود انسان يقين پيدا كند و ديگر اينكه لااقل يك نفر عادل خبر دهد.
هرگاه چيز نجس را زير شيرى كه متّصل به كر است بگيرند، آبى كه از آن مىريزد پاك است، مگر اينكه بو يا رنگ يا طعم نجاست به خود گيرد.
آبى كه معلوم نيست مطلق است يا مضاف و حالت سابقه آنهم معلوم نيست چيزى را پاك نمىكند، وضو و غسل هم با آن باطل است، امّا اگر چيز نجسى به آن رسد نجس نمىشود.