همسر ازدواج موقّت حقّ خرجى ندارد، هرچند باردار شود و حقّ واجب همخوابى نيز ندارد، البته احتياط واجب آن است كه شوهر بيش از چهار ماه نزديكى با همسر موقت خود را ترك نكند.
زن مستحاضه قلیله می تواند با همان وضو، نماز را با مجموع خطبه ها بخواند و اگر فاصله زیاد نباشد می تواند نماز عصر را نیز بخواند.
درصورتی‌که وقت طولانی نباشد مانعی ندارد.
درصورتی‌که طرفین راضی شوند مانعی ندارد.
مسّ خطّ قرآن يا اسم خدا و پيامبران و امامان بنابر احتياط واجب حرام است، حتی اگر وضو داشته باشند.
زیارت امامزادگان اشکالی ندارد ولی توقف در قسمت‌هایی که مسجد است جایز نیست.
زن حائض باید در اوقات نماز خود را وارسی کند. در مورد روزه نیز باید قبل از اذان صبح، وارسی کند. بنابراین اگر در بین روز بفهمد که قبل از اذان صبح، پاک بوده است:1. اگر عمداً وارسی نکرده حکم بقاء بر حیض را دارد و روزه باطل است ولی کفاره ندارد2. اگر سهواً وارسی نکرده، چنانچه تا قبل از اذان ظهر مبطلی انجام نداده باید نیت روزه کند و صحیح است و الا باید قضا کند و کفاره ندارد.
درصورتی‌که مزاحم حقوق شوهر نباشد تبعیت از مواجب نیست و اگر مزاحم حقوق شوهر است تنها در صورتی تبعیت واجب نیست که وقت برای گرفتن روزه تنگ باشد.
در روزه‌هاي قضايي که وقت آن کم است (مثلاً 10 روزه قضا از رمضان گذشته مانده و 10 روز نيز تا رمضان فرصت دارد) نيازي به اجازه شوهر نيست و بايد روزه بگيرد. ولي در روزه‌هاي نذر و روزه‌هاي قضايي که تا ماه رمضان وقت کافي دارد و روزه گرفتن مزاحم حقوق شوهر می‌شود بايد از شوهر اجازه بگيرد. البته در قضاي روزه رمضان که وقت کافي دارد اگر بدون اطلاع شوهر روزه گرفت و بعد از اذان ظهر شوهر تقاضاي تمکين و مانند آن نمود زن بايد روزه خود را ادامه دهد.
در روزه‌هاي قضايي که وقت آن کم است (مثلاً 10 روزه قضا از رمضان گذشته مانده و 10 روز نيز تا رمضان فرصت دارد) نيازي به اجازه شوهر نيست و بايد روزه بگيرد. ولي در روزه‌هاي نذر و روزه‌هاي قضايي که تا ماه رمضان وقت کافي دارد و روزه گرفتن مزاحم حقوق شوهر می‌شود بايد از شوهر اجازه بگيرد. البته در قضاي روزه رمضان که وقت کافي دارد اگر بدون اطلاع شوهر روزه گرفت و بعد از اذان ظهر شوهر تقاضاي تمکين و مانند آن نمود زن بايد روزه خود را ادامه دهد.
نذر زن اگر مزاحم حقوق شوهر باشد بى اجازه او باطل است و اگر مزاحم نباشد احتياط مستحب آن است كه با اجازه او باشد.
زن مى‌تواند از مردى كه عاجز از رمى است نيابت كند و بالعكس و نايب بايد مطابق وظيفه خود عمل كند نه منوب‌عنه.
در مورد اعمال مستحب اجازه لازم نیست مگر آنجا که مزاحم حقوق شوهر باشد.
در فرض سؤال بنابر احتیاط واجب جایز نیست ولی اگر زن در عقد ازدواج چنین حقی را برای خود قائل شده باشد اشکالی ندارد.
با توجه به اینکه این کار منافات با حق شوهر دارد بدون اجازه شوهر جایز نیست.
