مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

هرگاه انسان مال خود را در اختيار ديگرى بگذارد كه از آن استفاده كند و چيزى هم از او نگيرد، آن را «عاريه» گويند.

در مصالحه حيوان حقِّ فسخ در سه روز اوّل ثابت نيست مگر این‌که در ضمن قرارداد صلح شرط فسخ کنند و یا فسخ با رضایت طرفین باشد.

احتیاط در جمع‌کردن بین نماز شکسته و کامل است

مانعی ندارد.

عاريه دادن چيز غصبى و چيزى كه مال انسان است ولى منفعت آن به ديگرى واگذارشده صحيح نيست، مگر اينكه صاحب حق راضى شود و اجازه دهد.

هرگاه وارث همسر و برادر و خواهر مادری به همراه برادر و خواهر پدری یا پدر و مادری و یا هر دو باشد همسر سهم خود را می‌برد، خواهر و برادر مادری یک‌سوم اصل مال را می‌برد و مابقی بین سایرین تقسیم می‌شود مثلاً اگر تمام مال شش تومان باشد، سه تومان به شوهر و دو تومان به برادر و خواهر مادرى و يك تومان به برادر و خواهر پدر و مادرى مى‏رسد.

وسواسى بودن شما به علّت ندانستن مسائل است. اگر مسائل را درست، یاد بگیرید، راحت می‌شوید. مسئله مهم این است که علم و یقین وسواسى نه ملاک نجاست است، نه ملاک طهارت؛ و به عبارت واضح‌تر، باید ببینید افراد عادى متدیّن چه موقع علم به نجاست پیدا می‌کنند و چه موقع علم به طهارت، به همان مقدار قناعت کنید و اگر قلب شماراضى نشد به آن اعتنا نکنید و مسؤولیّت آن را به عهده ما بگذارید. به شک و تردید اعتنا نکنید، حتّى کف توالت مادامی‌که با چشم خود نجاستى در آن نبینید بگویید پاک است؛ کوچه‌ها، خیابان‌ها، مغازه‌ها همه پاک است. اتومبیل‌های عمومى، صندلی‌ها و دسته درهاى آن‌ها پاک است، حمّام مادامی‌که چیز نجسى به‌یقین در آن نباشد پاک است. تمام مسلمان‌ها و بچه‌هاى آن‌ها مادامی‌که نتوانید قسم به نجس بودن آن‌ها بخورید پاک هستند. وظیفه شرعى شما این است که به آنچه گفته‌ایم عمل کنید و بعد از یک هفته آثار مثبت آن را خواهید دید.راه حلّ ديگر، زمان‌بندی است: مثلاً براي وضو سه دقيقه کافي است و نبايد بيشتر شود و براي غسل 10 دقيقه کافي است و نبايد بيش از اين طولاني شود و عمل صحيح است.

در فرض سؤال مانعی ندارد.‌

معمولاً مضمون اشعار تأثیری در حکم آهنگ ندارد.

اگر منظور دریافت کننده نذر است حکم هدیه را دارد.

فقط به اندازه دیه می توانند دریافت نمایند.

وقت مخصوص و مشترك براى اشخاص فرق می‌کند مثلاً براى مسافر در مورد نماز ظهر و عصر و عشا به‌اندازه دو ركعت است و براى حاضر به‌اندازه خواندن چهار رکعت.

نیّت کافى است و با عمل جنبه معاطاتى پیدا مى کند.

اگر این کار به مصلحت اسلام و مسلمین باشد مانعی ندارد.

در صورتی که عطر بودن آن مشکوک بوده اشکالی نداشته و اعتکاف صحیح است.