عدم جواز هدیه منافع آتی شئ
آیا منافع آتی شیء را میشود هدیه داد؟
منافع آتی را نمی توان هبه کرد.
منافع آتی را نمی توان هبه کرد.
شایسته است امام و خطیب جمعه در خطبه نماز جمعه، مصالح دین و دنیاى مسلمانان را تذکّر دهد و مردم را در جریان مسائل زیانبار و سودمند کشورهاى اسلامى و غیر اسلامى قرار دهد و نیازهاى مسلمین را در امر معاد و معاش تذکّر دهد. از امور سیاسى و اقتصادى، آنچه را که در استقلال و کیان مسلمین نقش مهمی دارد، گوشزد کند. کیفیت صحیح روابط آنان را با سایر ملل بیان نماید و مردم را از دخالتهای دولتهای ستمگر و استعمارگر در امور سیاسى و اقتصادى مسلمین که منجر به استعمار و استثمار آنها میشود، بر حذر دارد. پس خطيب بايد حداکثر استفاده را از خطبهها براى تهذيب نفوس مردم و آگاه ساختن آنها از مسائل مهم روز بنمايد كه يكى از اهداف اصلی خطبهها همين است؛ و از اين فريضه عبادى سياسى بهرهگیری كامل شود؛ هرگز به سراغ مسائل تفرقهانداز نرود و مسلمين را به وحدت در مقابل دشمنان دعوت نمايد.
عمل به احتیاط واجب مرجع در فرض مذکور مانعی ندارد.
خمس را بايد دو قسمت كرد: يك قسمت آن سهم مبارك امام علیهالسلام است و نيم ديگر سهم سادات. سهم سادات را بايد بنابراحتیاط واجب به مجتهد داد، یا با اجازه مجتهدی که از او تقلید میکند به سادات فقير يا يتيم نيازمند، يا ساداتى كه در سفر واماندهاند و نيازمند هستند، بدهد (هرچند در محل خود فقير نباشند) ولى سهم امام علیهالسلام را در زمان ما بايد به مجتهد عادل که از او تقلید میکند يا نمایندهی او تحویل داد تا در مصارفى كه مورد رضاى امام علیهالسلام است از مصالح مسلمين مخصوصاً ادارهی حوزههاى علميّه و مانند آن مصرف كند.
هرگاه صاحبکار، بنّايى را وكيل كند كه براى او كارگر ساختمانى بگيرد چنانچه بيش ازآنچه به كارگر مزد مىدهد از صاحبکار بگيرد حرام است، ولى اگر قبول كند كه ساختمان را با مبلغ معيّنى تمام نمايد و بيش ازآنچه خرج كرده است باشد اشكالى ندارد، امّا احتياط واجب اين است كه خودش هم كارى را انجام داده باشد، خواه بنّايى باشد، يا نظارت بر آن، يا تهيّه مصالح.
كسى كه او را به استخر برده ضامن ديه اوست.
اين مانند جدا كردن كلر از نمك است كه يك تغيير شيميايى است.
درصورتیکه متعلق به دیگران باشد ضمان دارد؛ در غیر این صورت نوعی انحراف و کار حرامی است مگر اینکه ضرورت داشته باشد.
چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را مخصوص قبرستان وقف كرده اند، وضو گرفتن از آن حوض يا نهر اشكال ندارد.
در ادعای تلف عین عاریه گرفتهشده و ادعای عدم تفریط و تعدی قول عاریه گیرنده مقدم است با یمین او و عدم بینه از عاریه دهنده مگر در عاریه طلا و نقره.
اگر گمان مى كرد آب از خود اوست و بعد از وضو معلوم شد مال ديگرى است، وضوى او صحيح است و بايد قيمت آن را به صاحبش بدهد.
احتیاط آن است که قطع کنندگان دستگاه در مورد دیه با ورثه مصالحه کنند.
ضامن نمىتواند ضمانت را بدون رضايت طلبكار فسخ کند، مگر آنکه در قرارداد شرط کرده باشد كه هر وقت بخواهد بتواند ضمانت را فسخ كند.
اگر قیمت زیادی نداشته باشد در فرض سؤال که متعلق به هیچ کس نیست می توانید بعد از پرداختن خمس آن از آن استفاده کنید.