مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

در مورد عبادات به معناى (اَقَلُّ ثوَابا) است و در مورد اصل حضور در مسجد می‌تواند به معناى کراهت واقعى باشد.

لازم نیست صبر کنند تا بدن حیوان کاملاً سرد شود همین مقدار که بدن حیوان از حرکت افتاد کافی است و می توانند پوست را جدا کنند.

اگر به‌صورت ساده بگویند مانعی ندارد.

در صورت وقف بودن اجاره دادن آن جایز نیست.‌

مکان نمازگزار باید شش شرط در آن رعایت شود:شرط اول: مباح بودنشرط دوم: استقرارشرط سوم: توانائی انجام واجبات در آن محلشرط چهارم: تقدم مرد بر زنشرط پنجم: بلندتر نبودن محل پیشانی از جای ایستادنشرط ششم: پاک بودن محل سجده

بهتر است اذان را در جاى بلند بگويند و درصورتی‌که از بلندگوها استفاده شود مانعى ندارد گوينده اذان در محل پايين قرار گيرد.

در صورتی که عملا وقف شده و یا در آن محیط مشهور به وقف باشد باید همچنان به صورت مهدیه باقی بماند و نماز خواندن در آن اشکال ندارد.‌

مكان نمازگزار بايد از جاى میت پست‌تر و بلندتر نباشد، ولى مختصر پستی‌وبلندی اشكال ندارد، همچنين نمازگزار نبايد از میت دور بايستد، ولى كسانى كه به جماعت مى‏خوانند اگر دور باشند و به صف اتّصال داشته باشند اشكالى ندارد.

این اماکن هم حکم حسینیه را دارند.

شايسته است نماز را در اين چند جا نخوانند:1. حمّام.2. زمين نمکزار.3. مقابل انسانى كه نشسته يا ايستاده است.4. مقابل درى كه باز است.5. در جاده‌ها و كنار خیابان‌ها، درصورتی‌که مزاحم عبور و مرور مردم نباشد و اگر مزاحم باشد حرام است.6. نمازخواندن در مقابل آتش، چراغ، داخل آشپزخانه و هر جا كه كوره آتش باشد.7. مقابل چاه و چاله‏اى كه محل فاضلاب است.8. روبه‏ روى عكس و مجسمه چيزى كه روح دارد، مگر آنکه روى آن پرده بكشند و درجایی كه عكس باشد هرچند مقابل نمازگزار نيست.9. در مقابل قبر و روى قبر و در قبرستان

چنانچه نتواند در اثناء طواف وضو بگيرد، يا اين كار زحمت زياد داشته باشد، مى‌تواند براى طواف به يك وضو اكتفا كند و براى نماز طواف وضوى ديگرى بگيرد. هرچند در اثناء طواف و نماز، وضويش باطل شود و اگر نماز طواف را بلافاصله بعد از طواف بخواند، همان وضوى اوّل كافى است و نيازى به نايب گرفتن نيست.

مَحرم کسى است که ازدواج با او حرام است و نگاه به او اشکالى ندارد.

در صورتى كه مورد نياز مسجد نباشد و ارزش مالى ندارد و كسى خريدار آن نباشد، مى توان آن را به كسى كه نياز دارد داد.

شأنیت حاصل از مال حرام شأنیت محسوب نمی شود.‌

این عبارت به این معناست که حلال نکرده بلکه به خدا واگذار کرده که او حقش را بگیرد.