سجده بر آسفالت
سجده کردن روی آسفالت چه حکمی دارد؟
سجده بر آسفالت صحیح نیست.
سجده بر آسفالت صحیح نیست.
سجده كردن براى غير خداوند متعال حرام است و بعضى از مردم عوام كه در مقابل قبر امامان علیهمالسلام پيشانى را بر زمين مىگذارند اگر بهقصد سجده براى امام علیهالسلام باشد فعل حرام است و اگر براى شكر خدا باشد اشكالى ندارد، ولى اگر در نظر بينندگان چنين نشان دهد كه سجده براى امام علیهالسلام است يا بهانه به دست دشمنان دهد اشكال دارد.
سجده کردن اشکالی ندارد.
سجده بر هر دو جایز است.
مانعی ندارد و می تواند در همان حال مهر را بر پیشانی بگذارد.
یکی از مستحبات بعد از نماز سجده شکر است و آن اين است كه پيشانى را بهقصد شکر بر زمين بگذارد و اگر شکر خداوند را به زبان نيز آورد بهتر است و بهقصد رجاء یکمرتبه يا سه مرتبه، يا صد مرتبه «شکرا لِلَّهِ» بگويد و مستحب است هر وقت نعمتى به انسان برسد يا بلايى از او دفع شود سجده شکر بهجا آورد.
چنانچه در یادگیری مسئله کوتاهی نشده باشد، نمازهای سابق صحیح است.
اشکالى ندارد مگر در مواردى که دستاویزى به دست دشمنان بدهد و درهرصورت بهتر است از این کار خودداری نمایید.
سجده بر علف و كاه و مانند اینها كه از زمين میروید و خوراك حيوان است اشكال ندارد و همچنين سجده بر گلهایی كه خوراكى انسان نيستند، امّا گلها و گياهانى كه از قبيل داروى خوراكى هستند مانند گل بنفشه و گلگاوزبان بنا بر احتياط واجب، سجده بر آنها صحيح نيست، همچنين سجده بر گياهانى كه در بعضى از شهرها خوراكى است و در بعضى از شهرها خوراكى نيست.
هنگام سجده بايد پيشانى بر زمين يا چيزهايى كه از زمين میروید مانند چوب و برگ درختان باشد، ولى سجده بر چيزهاى خوراكى و پوشاكى هرچند از زمين برويد جايز نيست و همچنين سجده كردن بر فلزات مانند طلا و نقره باطل است.
احتياط واجب آن است كه بر برگ درخت مو كه بعضى آن را در غذا مصرف میکنند سجده نكند.
براى قضاى سجده يا تشهد، بعد از نماز نيّت میکند، سپس همان سجده يا تشهد را بدون اللهاکبر و چيز اضافى ديگر قضا میکند و بعد بنا بر احتياط واجب سجده سهو بهجا میآورد.
سجده سهو به ترتيب زير است بعد از نماز بلافاصله نيّت سجده سهو میکند و بعد به سجده میرود و میگوید: «بسمالله و بالله السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته» سپس سر از سجده برمیدارد و مینشیند، دوباره به سجده میرود و همان ذكر را میگوید و بعدازآنکه سر از سجده برداشت تشهد میخواند و سلام میدهد و احتياط واجب آن است كه در تشهد به مقدار واجب اكتفا كند و تنها به سلام آخر قناعت نمايد.