مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر چک روز و دارای محل باشد مانعی ندارد.

درصورتی‌که دارو منحصربه‌فرد باشد و تأثير آن از زیان‌های آن بيشتر است و پزشك چگونگى آن را به بيمار اعلام كند، تجويز آن مانعى ندارد.

هرگاه واقعاً خون‌هاى خارجى نامطمئن باشد به‌طوری‌که به تأييد كارشناسان خطر بیماری‌های سخت و فراگير وجود داشته باشد در چنين صورتى اهداى خون بر كسانى كه توانايى اهدا دارند واجب كفائى است.

در مورد سوال و مانند آن تنها مجازات حد و تعزیر است، و شخص مجرم باید از مجنى علیه حلّیت بطلبد.‌

احرام كسى كه ختنه نشده صحيح است، ولى طواف و نماز طواف‌های او باطل است و در احرام باقى مى‌ماند. مگر آن‌که ختنه‌کرده و سپس طواف و نماز طواف را بجاى آورد.

اذن پدر شرط واقعی است و لذا عقد باطل است و اگر علم داشتند نامشروع است و تنها در صورت عدم علم و تصور به حلال بودن حلال‌زاده است.

وضوگرفتن درصورتی‌که شخص بخواهد در آن مکان نماز بخواند یا صفحه‌ای از قرآن بخواند اشکالی ندارد و الا جایز نیست، البته اگر از عمل افراد متديّن فهمیده می‌شود كه وقف آن، عام است، وضوگرفتن در هیچ صورتی اشکال ندارد.‌

در فرض سوال که هیچ تقصیری از کسی سرنزده و حادثه بدون پیش بینی واقع شده و ظاهرا مرگ مستند به اجرای حد بوده، باید دیه از بیت المال پرداخت شود.‌

رقبی قراردادی است که بین دو نفر انجام می‌شود و که هرکدام متعهد می‌شوند مثلاً یکی ملکش را به دیگری می‌بخشد و می‌گوید اگر من زودتر فوت کردم ملک برای شما و اگر شما زودتر فوت کردی ملک به من برگردد.‌

عقد جایز عقدی است که هر کدام از طرفین عقد، می توانند عقد را به هم بزنند ولی عقد لازم عقدی است که از هيچ کدام از طرفین عقد، قابل فسخ نيست، مگر اينكه هر دو طرف راضى به فسخ و بهم زدن عقد بشوند.

اگر در مدت‌زمان دو ماه، حداقل حدود 12 روز از ماه در مأموريت باشند حكم كثيرالسّفر را دارند. انسان در یکی از این چهار حالت، کثیر السفر می‌شود و نماز و روزه‌اش در بین راه و مقصد کامل است:1. در مدت‌زمان یک ماه، هرروز (هرچند بدون جمعه‌ها) رفت‌وآمد کند.2. در مدت‌زمان 45 روز، 5 روز در هفته رفت‌وآمد کند.3. در مدت‌زمان دو ماه و بیشتر، حداقل سه روز در هفته (یا 12 روز در ماه) رفت‌وآمد کند.4. در مدت حداقل دو ماه و کمتر از دو سال، حداقل سه روز در هفته درجایی بماند.

درصورتی‌که تشبه به زنان نباشد اشکال ندارد.

پول را به خریدار گوسفند بدهد و اگر دسترسی ندارد از طرف او به فقرا صدقه دهد.

در صورت ضرورت جايز است.

درصورتی‌که قصد جدی باشد مانعی ندارد.