مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

عقد صحیح نیست و حرام است.‌

باید وجه آن را به همان اداره بپردازد. ‌

در روزه‌هاي قضايي که وقت آن کم است (مثلاً 10 روزه قضا از رمضان گذشته مانده و 10 روز نيز تا رمضان فرصت دارد) نيازي به اجازه شوهر نيست و بايد روزه بگيرد. ولي در روزه‌هاي نذر و روزه‌هاي قضايي که تا ماه رمضان‌ وقت کافي دارد و روزه گرفتن مزاحم حقوق شوهر می‌شود بايد از شوهر اجازه بگيرد. البته در قضاي روزه رمضان‌ که وقت کافي دارد اگر بدون اطلاع شوهر روزه گرفت و بعد از اذان ظهر شوهر تقاضاي تمکين و مانند آن نمود زن بايد روزه خود را ادامه دهد.

یکی دیگر از موارد جواز نجس بودن بدن و لباس نمازگزار این است که هرگاه دستمال يا لباس نجسى كه مى‏توان با آن عورت را پوشانيد در جيب نمازگزار باشد نماز او صحيح است و همچنين ساير اشياء نجس، ولى احتياط مستحب اجتناب از آن است.

غیر از دیه چیزى نمی‌توانند بگیرند.

محل در آن شرط نیست.‌

احتياط واجب آن است كه تمام شرايط لباس نمازگزار را در حال طواف رعايت كند.

هرگاه فرزند توانایى اداره کردن زندگى خویش را نداشته باشد و پدر بتواند نفقه او را بدهد بر او لازم است و سنّ خاصی شرط نیست; ولى فرزند نباید در تأمین زندگى خود کوتاهى کند، در صورت کوتاهى یا توانایی اداره کردن چیزى بر پدر نیست.

در فرض سؤال باید تمام مهر را بدهد؛ خواه دخول شده باشد یا نه.

شخص معرف ضامن است

سجده سهو به ترتيب زير است بعد از نماز بلافاصله نيّت سجده سهو می‌کند و بعد به سجده می‌رود و می‌گوید: «بسم‌الله و بالله السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته» سپس سر از سجده برمی‌دارد و می‌نشیند، دوباره به سجده می‌رود و همان ذكر را می‌گوید و بعدازآنکه سر از سجده برداشت تشهد می‌خواند و سلام می‌دهد و احتياط واجب آن است كه در تشهد به مقدار واجب اكتفا كند و تنها به سلام آخر قناعت نمايد.

در شك میان چهار و پنج در حال ايستاده، بايد بنشيند تا شك او تبديل به سه و چهار شود و بنا را بر چهار می‌گذارد و نماز را تمام می‌کند بعد یک‌رکعت نماز احتياط ايستاده، يا دو ركعت نشسته به‌جا می‌آورد و احتياط واجب آن است كه نماز را نيز اعاده كند.

معاملات ارزى جايز است، يعنى مى توان اسكناس ايرانى را به ليره سورى يا ريال سعودى يا مارك يا دلار معامله كرد و كم و زياد در آن اشكالى ندارد.

هرگاه غرق‌شدگان افراد بالغ و عاقلى بوده‌اند، کسى ضامن خون آن‌ها نیست.

از طرف او نیت می‌کنند و لباس احرام به تن او می‌کنند و لبیک گفته، در طواف‌ها با خود برده و نماز از طرف او می‌خوانند و او را در سعی همراه خود می‌برند و به هنگام تقصیر مقداری از موهای او را می‌چینند ولی اگر اسباب دردسر می‌شود او را محرم نکنید.