در فرض سؤال عقد صحیح است و مهرالمثل تعلق می‌گیرد.
هرگاه حاجی يكى از دو وقوف را درك كند سپس محصور شود، حج او صحيح است و براى بقيّه اعمال، هرچه را بتواند خودش بجا مى‌آورد و هر چه را نتواند نايب مى‌گيرد.
هر دو مسئولیت دارند و در صورت بیماری والدین، فرزندان وظیفه‌دارند برای آن‌ها پرستار بگیرند و حق‌الزحمه آن را در صورت فقیر بودن والدین، فرزندان بدهند و اگر به‌جای پرستار خودشان اقدام کردند مانعی ندارد.
قتل انسان مطلقاً جايز نيست، حتى از روى ترحّم و حتّى با اجازه خود مريض. دليل اصلى اين مسئله اطلاقات ادلّه حرمت قتل از آيات و روايات است و همچنين ادلّه وجوب حفظ نفس؛ و ممكن است فلسفه آن اين باشد كه چنين اجازه‌ای سبب سوءاستفاده‌های فراوان می‌شود و قتل از روى ترحّم به بهانه‌های واهى صورت می‌گیرد، يا افرادى به‌قصد انتحار و خودكشى از اين راه وارد می‌گردند. به‌علاوه مسائل پزشكى غالباً يقين آور نيست و ای‌بسا افرادى كه از حيات آن‌ها مأيوس بوده‌اند و به‌طور عجيبى از مرگ رهايى یافته‌اند.
قرائت دعاى توسّل، شب و روز خاصی ندارد.
جايز است «امام جماعت» كه یک‌بار نماز خود را با جماعت خوانده آن را با جماعت ديگرى دوباره بخواند، امّا بيش از دو بار اشكال دارد، بنابراين يك امام جماعت می‌تواند در دو مسجد اقامه جماعت كرده و نماز را دوباره بخواند.
درصورتی‌که خلاف مقررات نباشد میتوانند خریدوفروش نمایند.
در معامله یک نوع جنس، هرگاه كسى كه مقدار كمتر را مىدهد جنس ديگرى به آن اضافه كند مثلاً ده كيلو گندم به‌اضافه يك متر پارچه را به پانزده كيلو گندم بفروشد اشكال ندارد، همچنين اگر به هر دو طرف چيز ديگرى اضافه كنند. ولى حیله‌های ربا كه قصد جدی در آن نيست، مثل آنچه در ميان بعضى معمول است كه وامى را به كسى مىدهند و بعد سود آن را كه مبلغ هنگفتى است با يك سير نبات مصالحه مىكنند باطل و بىاساس است و مبلغ اضافى ربا محسوب مىشود.
در فرض سؤال اگر به فقیر داده کافی است و می توانند به فقیر وکالت دهند خودش ذبح کند و تقسیم آن بین فقرا به هر صورت که باشد مانعی ندارد.
در صورت توانایی باید روزه را بگیرد و همگان این قدرت را دارند و الا بنا بر احتیاط واجب باید از چیزهاى دیگر اجتناب نماید و براى هرروز یک مد طعام کفّاره بدهد.
این کار روزه را باطل نمی‌کند.
می‌تواند غسل معتبری را به نیت خودش انجام دهد و ثوابش را به حضرت هدیه نماید.
