راه اختصاصی را در صورتی می توان عمومی کرد که همه شرکاء رضایت دهند.
در صورتی که رئیس اختیار داشته آن واحد را به شما بدهد و در برابر زحمات شما داده باشد می توانید در سایر مصارف مشروع هزینه کنید ولی اگر مقید برای استفاده در هزینه جراحی بوده برای غیر آن نمی توانید استفاده کنید.
نوعی سحر است و تمرین برای این امور شرعا اشکال دارد.
خوردن روغن اگر بوى خوش ـ همانند بوى زعفران ـ نداشته باشد، مانعى ندارد و الا احتياط در ترك آن است.
مواردی که با حقوق شوهر در تعارض است باید با اجازه او باشد.
طلاق باید به عنوان آخرین راه چاره، و در بن بست هایى که هیچ راه حلّ دیگرى براى ادامه زندگى مشترک وجود ندارد، مورد استفاده قرار گیرد.اسلام، نه مانند بعضى از ادیان تحریف شده طلاق را کاملا ممنوع کرده، و نه همانند برخى دیگر از ملّتها آن را بصورت بى قید و شرط اجازه داده است ؛ بلکه از آن به عنوان یک حلال مبغوض، که تنها در زمان ناچارى استفاده مىشود، یاد کرده است ؛ همانند استفاده از گوشت مردار براى کسى که هیچ غذایى براى نجات خویشتن ندارد. بنابراین، مسلمانان نباید براحتى بسراغ طلاق بروند
بیع مصحف اشکالی ندارد ولی بهتر آن است که فروشنده مصحف را هدیه کند و شما هم وجه آن را به‌عنوان هدیه به او بدهید.
باید مال را نزد خود نگهداری کند تا از بازگشت صاحب آن ناامید شود، آنگاه می‌تواند به فقرا بدهد.
اين تعبيرات مناسب افراد معتقد به مكتب معصومين (علیهم‌السلام) نيست و لازم است به اين اشخاص تذكّر داده شود و آنها را از اين كار نهى كرد؛ و براى بزرگداشت مقام آن بزرگواران راهه‌ای خوب و سنجيده و معقول وجود دارد كه نيازى به اين حرف‌ها ندارد.
هرگاه لباس ها ملک او بوده، حق نداشته به شما بدهد و نماز در آنها جایز نیست.
حرمت دروغ، دشنام و تفاخر در حال احرام مطابق بعضى از روايات معصومين: در معنى «فسوق» در این شريفه (فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فىِ الْحَجِّ) جمع است.
این مسئله صریحاً در آیه 23 سوره نساء آمده است، آنجا که می‌فرماید: (وَ بَنَاتُ الاخِ وَ بَنَاتُ الاخْتِ) مسلماً هنگامی‌که دخترخواهر به شخصى محرم باشد دایى هم با او محرم می‌شود زیرا ازیک‌طرف دخترخواهر است و ازیک‌طرف دایى.
در صورتی که ساختن آن زمین وضع مسجد را واقعا مواجه با اشکال مهمی می کند می توان به صورتی که نوشته اید تبدل کرد.
هنگامىكه زلزله يا صاعقه و مانند آن اتّفاق مىافتد بايد بلافاصله نماز آيات را بخواند و اگر نخواند معصيت كرده و احتياط مستحب آن است كه تا آخر عمر هر وقت توانست به نیت مافی الذمه بخواند.
فكر گناه تا زمانى كه منتهى به انجام گناه نشود، گناه محسوب نمی‌شود، ولى بی‌شک آثار نامطلوبى بر روح انسان می‌گذارد.
