مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

نمى‌تواند در شب رمی جمرات کند.

در این موارد، زن باید به حاکم شرع مراجعه کند و حاکم یک سال به مرد مهلت می‌دهد اگر درمان شد ازدواج باقى است، در غیر این صورت زن می‌تواند نکاح را فسخ کند و احتیاج به طلاق نیست و به فرض که مرد بعدازآنکه خوب شود قابل بازگشت نیست مگر به‌صورت ازدواج جدید.

تجاوز به عنف، حکمش اعدام است، و در این جا قصاص نیست.‌

هرگاه اولیاى هر دو زن متّفقاً و با هم خواهان قصاص باشند، چیزى به عنوان دیه به ورثه قاتل پرداخت نمى شود.‌

در صورت عدم رضایت زوجه، تعزیر دارد و زوجه مستحق کل مهر است.

در صورت عدم رضایت زوجه، تعزیر دارد و زوجه مستحقّ کلّ مهر است.‌

زن اعتكاف را تا آخر ادامه مى دهد.

الف: اگر ادّعاى رؤیت نکند می‌تواند بدون هیچ تشریفاتى با او ادامه زندگى دهد ولى به خاطر تهمتى که به او زده است زوجه می‌تواند از حاکم شرع تقاضاى حدّ قذف کند (حدّ آن 80 تازیانه است) مگر این‌که زوجه او را ببخشد.ب: آرى لازم است ادامه زندگى دهد.ج: اگر شوهر راضى به طلاق بشود اشکالى ندارد.

در فرض سؤال جایز نیست و باید صبر کند تا خداوند فرجى براى او فراهم سازد.

هرگاه یقین داشته باشد که انزال نمی‌شود، بعید نیست فرزند آن‌ها همچون فرزند شبهه باشد و اگر احتمال می‌داده است، خالى از اشکال نیست و در مورد مهرالمثل اگر زن با میل و رضایت خود حاضرشده و احتمال این امر را می‌داده مهرالمثل ندارد و اگر احتمال نمی‌داده و رضایت به غیر تفخیذ نداشته، احتیاط واجب دادن مهرالمثل است.

کار حرامى انجام نداده است; ولى مردان نباید ازدواج موقّت را وسیله هوسبازى خود قرار دهند.‌

چنین موردى مشمول ارش است، یعنى دیه کامل را براى کل آن محل در نظر می‌گیرند، سپس ملاحظه می‌کنند آسیب وارده چند درصد ایجاد نقصان کرده و به همان نسبت ارش می‌گیرند.

چنین عملى گناه محسوب نمى شود، و تعزیر ندارد. مگر این که قاضى تشخیص دهد این گونه اعمال سبب پرده درى و شیوع فساد در جامعه مى شود; در این صورت تعزیر مناسب بجاست.‌

در فرض سؤال ضرورتی ندارد.

حکم قیادت در مورد دو زن جاری نمی شود و واسطه تنها تعزیر دارد.‌