مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

باید از خوردن آن اجتناب شود.

زنان نيز بايد بعدازظهرروز دوازدهم از منى كوچ كنند. حتّى اگر از رمى در روز معذور بوده و در شب دوازدهم رمى كرده‌اند، بنا بر احتياط واجب نمى‌توانند قبل از ظهر از منى كوچ كنند؛ مگر این‌که از ماندن تا بعدازظهر معذور باشند.

با توجه به اینکه این کار معمول نیست بهتر است ترک شود.

چنانچه در روز سوم باشد باید فورا از مسجد خارج شود، اعتکاف او باطل می شود و بنابر احتیاط واجب قضا نماید.

با توجه به آنچه نوشته اید، زن از عدّه خارج می شود؛ زیرا مقدار عدّه در مورد زنانى که عادت مى شوند احتیاط آن است که بقدرى صبر کند که دو بار حیض ببیند و پاک شود هنگامى که حیض سوم را دید عدّه او تمام است و در مورد مصرف قرص در صورتی که ضرر مهمی نداشته باشد اشکالی ندارد.

اگر ابتدا عقد موقت سپس عقد دائم خوانده شده عقد دائم باطل است و در این نوع موارد به گونه ای که مفسده نداشته باشد موضوع را بیان کنند.‌

تا زماني که زندگي مستمر را در آنجا شروع نکرده، نماز او شکسته است و روزه ندارد مگر اینکه شامل يکي از موارد ذیل شود که در اين صورت نماز و روزه‌اش کامل است: 1 بخواهد ده روز يا بيشتر در آنجا بماند. 2 چهار ماه در سال (هرچند به‌صورت پراکنده) در آنجا بماند (بدون نياز به‌قصد ده روز) 3 هفته‌ای سه روز (در مدت‌زمان دو ماه يا بيشتر) به آنجا رفت‌وآمد کند يا بماند.

بارها گفته‌ایم که اگر مرد قادر به پرداخت مهریه نباشد او را شرعاً نمی‌توان زندانی کرد بلکه باید تقسیط شود و با اولین قسط، زن باید تمکین کند و طرح مجدد دعوا در این فرض جایز نیست.

نمازها را باید به‌صورت کامل اعاده کند.

درآمد آن حرام نیست ولی ترک منزل در فرض سؤال حرام است.

در صورتی که زن به مرد وکالت داده تا نزد عاقد برود و او مدعی است که رفته است باید قبول کند ولی اگر وکالت نداده و بعدا هم راضی نشده عقد مزبور باطل است.‌

اگر با اجازه شوهر روزه گرفته است مخالفت بعدی او اثری ندارد مگر ضرورتی وجود داشته باشد و اگر روزها متعدد بوده روزه آن روز را تمام کند و روزه روزهای بعد اگر مخالف حقوق شوهر باشد بدون رضایت او صحیح نیست ضمناً روزه زن مشروط به رضایت شوهر نیست مگر آنکه مزاحم حقوق او بوده باشد.

چنانچه بدون عذر شرعي اين کار صورت گرفته و از منزل خارج‌شده‌اید و فاصله به مقدار مسافت شرعی است، سفر حرام محسوب می‌شود و نماز شما کامل است.

آری، زنای محصنه محسوب می شود مگر اینکه حق حبس را برای ضرورت فوق العاده ای اعمال کرده باشد.‌

هرگاه زن بگويد یائسه‌ام قبول ادّعاى او اشكال دارد مگر این‌که زن متهم نباشد و با قرائنی مانند سن زن و یا گفته طبیب تطبیق داشته باشد.