مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

تمام افرادى که جان و مال آنها محترم است، حقّ امتیازات آنها نیز محترم است.

بهتر است این قید را بردارند و موکب مناسبی بود استفاده کنند.

در صورتى که زن نزد شوهرش زندگى مى کرده و مرتکب این عمل شده است زناى محصنه مى باشد و حدّش اعدام است. مرد هم اگر همسر دائمى داشته و همسرش نزد او زندگى مى کرده و مرتکب چنین عملى شده است حکم او نیز اعدام است.‌

مرد و زن پير كه روزه گرفتن براى آن‌ها مشكل است می‌توانند روزه را ترك كنند، ولى بايد براى هرروز يك مد (تقریباً 750 گرم) گندم يا جو و مانند این‌ها به فقير دهند و بهتر آن است به‌جاى گندم و جو، نان را انتخاب كنند و در اين صورت احتياط واجب اين است به‌اندازه‌ای باشد كه گندم خالص آن مقدار يك مد شود.

در صورتی که ترک فرمان پدر یا مادر باعث ایذاء آنها گردد، انجام فرمان آنها مقدم است. زیرا نماز اول وقت مستحب است ولی اطاعت پدر و مادر در آنچه گفته شد واجب می باشد.

خیر باطل کننده نماز نیست.

قرآن به سر گرفتن در شب‌های قدر براي اين افراد مانعي ندارد؛ اما نبايد دست يا بدن آن‌ها به خط قرآن بخورد. همچنين احتیاط واجب آن است از تماس مستقيم موي سر با خط قرآن پرهيز شود.

مانعی ندارد که خلاف نظر والدین عمل نماید ولی باید رعایت احترام آنها را بنماید.

هرگاه زنى كودكى را با شرايط شرعی، شیر دهد آن بچه به اين عدّه محرم مى‏شود: 1- خود آن زن و او را مادر رضاعی مى‏گويند. 2- شوهر آن زن كه شیر مربوط به اوست و او را پدر رضاعی گويند. 3- پدر و مادر آن زن هر چه بالا روند، اگر چه پدر و مادر رضاعی او باشند. 4- بچه ‏هايى كه از آن زن به دنيا آمده‏اند يا به دنيا مى‏آيند. 5- بچه ‏هاى اولاد آن زن هر چه پايين روند چه از اولاد او به دنيا آمده، يا اولاد او آنها را شیر داده باشند. 6- خواهر و برادر آن زن اگر چه رضاعی باشند. 7- عمو و عمّه آن زن اگر چه رضاعی باشند. 8- دايى و خاله آن زن اگر چه رضاعی باشند. 9- اولاد شوهر آن زن كه مربوط به اوست هر چه پايين روند، اگر چه اولاد رضاعی او باشند. 10- پدر و مادر شوهر آن زن كه مربوط به آن شوهر است هر چه بالا روند. 11- خواهر و برادر شوهرى كه شیر مربوط به اوست اگر چه خواهر و برادر رضاعی او باشند. 12- عمو و عمّه و دائى وخاله شوهرى كه شیر مربوط به اوست هر چه بالا روند اگر چه رضاعی باشند، همچنين عدّه ديگرى كه در مسائل بعد گفته مى‏شود به واسطه شیر دادن محرم مى‏شوند.

اگر مخالفت با آن، موجب ایذاى وى گردد، واجب الإطاعه است.

در فرض سؤال نماز یا نمازهایی را که خوانده است صحیح است اما باید برای نمازهای بعدی غسل نماید.

اگر چيزى براى حرم يكى از امامان يا امامزادگان نذر كند بايد آن را به مصارف حرم برساند، از قبيل تعميرات و فرش و روشنايى و خدّامى كه مشغول خدمت هستند و مانند آن، ولى اگر چيزى براى خود امام علیه‌السلام يا امامزاده نذر كرده بى آن‏كه نام حرم را ببرد، مى‏تواند علاوه بر امورى كه ذكر شد صرف مجالس عزادارى‏ و سوگوارى يا نشر آثار آن بزرگواران، يا كمك به زوّار آن‌ها يا هر كار ديگرى كه نسبتى با آن‌ها دارد بكند.

درصورتی‌که نیازمند باشد و عداوتی نسبت به مسلمین نداشته باشد اشکالی ندارد.

الف) احتمال کافى نیست; و ظن اگر سبب شود که او خود را مستحق بداند کفایت می‌کند.ب) شبهه آن است که انسان آن وطى را براى خود مجاز بداند; هرچند براثر عوارض آن را حرام ببیند. مثلاً تصوّر کند که ازدواج شرعى واقع‌شده، ولى در ماه رمضان یا در زمان عادت باهمسرخود نزدیکى کند. این هم مصداق وطى به شبهه است.ج) درصورتی‌که باور کند آن وطى براى او حلال است، حکم وطى به شبهه جارى است.د) واطى به شبهه صاحب فراش نیست؛ و اگر آن زن شوهرى داشته باشد، فرزند به شوهر ملحق می‌شود.ه) هیچ‌کدام وطى به شبهه نیست، هرچند تکلیف از چنین اشخاصى برداشته‌شده است. ولى در نکاح فاسد، اگر خیال می‌کرده نکاح صحیح است، وطى به شبهه محسوب می‌شود.

اگر قبلاً یک‌مرتبه با اذن پدر به عقد صحيح شرعي مردي درآمده، براي ازدواج مجدّد نيازي به اجازه پدر نيست؛ مشروط بر این‌که ازدواج دوّم به مصلحت او باشد.