ترک عمدی طواف
وظیفه کسی که عمداً طواف عمره تمتع را ترک کند چیست؟
كسى كه طواف عمره تمتّع را عمداً ترك كند تا وقت وقوف به «عرفات» تنگ شود، احتياط واجب آن است كه نيّت حج اِفراد كند و پس از حج، عمره مفرده بهجا آورد و سال بعد حج تمتّع را اعاده نمايد.
كسى كه طواف عمره تمتّع را عمداً ترك كند تا وقت وقوف به «عرفات» تنگ شود، احتياط واجب آن است كه نيّت حج اِفراد كند و پس از حج، عمره مفرده بهجا آورد و سال بعد حج تمتّع را اعاده نمايد.
طواف از اركان حج است و كسى كه «طواف حج» را تا آخر ذیالحجه ترك كند، اگر از روى عمد باشد حج او باطل است و بايد سال ديگر اعاده كند و اگر از روى جهل و ناآگاهى باشد، نيز حج او باطل است (خواه جاهل مقصّر باشد، يا غير مقصّر) و علاوه بر اعاده حج، احتياط آن است كه شترى هم قربانى كند و اگر از روى سهو و فراموشى بوده، طواف را قضا مىنمايد و حج او صحيح است و چنانچه بعد از مراجعت از حج، يا بيرون رفتن از مکه متوجّه شود و بازگشت براى او مشقّت داشته باشد، كسى را نايب مىگيرد كه براى او طواف كند و مستحب است سعى را نيز بعدازآن اعاده كند و يك گوسفند در منى قربانى نمايد و اگر ممكن نشد در وطن خود قربانى كند و در اين مدّت چيزى بر او حرام نيست.
اگر بعد از نماز متوجه شود نمازش صحیح است و احتیاط مستحب سجدهی سهو بهجا میآورد ولی اگر در سلام متوجه شود باید صلوات را بخواند و سلامها را تکرار کرده و نماز را تمام کند.
كسى كه از روى سهو و فراموشى طواف عمره تمتع را ترك كند، حج او درست است و هر وقت يادش آمد طواف را بهجا مىآورد (و احتياط مستحب آن است كه سعى را هم بعدازآن اعاده كند) و اگر به وطن خود بازگشته، يا از مکه بيرون رفته و مراجعت به مکه براى او زحمت دارد، نايب بگيرد تا طواف او را بهجا آورد و در اين مدّت چيزى بر او حرام نيست و احتياط آن است كه يك گوسفند در مکه قربانى كند و اگر فرستادن به مکه ممكن نيست، در شهر خود قربانى نمايد.
هرگاه شخصى كه احرام عمره بسته، به سبب عذرى دیرهنگام وارد مکه شود، بهطوریکه اگر بخواهد عمره بهجا آورد وقت وقوف به عرفات مىگذرد، يا مىترسد كه وقت آن بگذرد، چنين شخصى بايد از حج تمتّع (عمره تمتع) به حج افراد عدول كند و با همان احرام عمره تمتّع كه عدول به اِفراد كرده به عرفات برود و مثل ساير حجاج تمام اعمال حج را بهجز قربانى كه بر او واجب نيست انجام دهد؛ و بهاینترتیب حج او كامل مىشود و پس از بجا آوردن اعمال حج، عمره مفرده بجا آورد و حج او صحيح است و كفايت از حجةالاسلام مىكند.
كسانى كه براى عمره مفرده به مکه مشرّف مىشوند و بايد به يكى از مواقيت معروفه بروند، نمىتوانند بدون احرام از ميقات عبور كنند و اگر چنين كنند، واجب است به ميقات بازگردند و ازآنجا محرم شوند و اگر نتوانند برگردند، از همانجا كه هستند محرم مىشوند.
كسانى كه براى عمره مفرده به مکه مشرّف مىشوند و بايد به يكى از مواقيت معروفه بروند، نمىتوانند بدون احرام از ميقات عبور كنند و اگر چنين كنند، واجب است به ميقات بازگردند و ازآنجا محرم شوند و اگر نتوانند برگردند، از همانجا كه هستند محرم مىشوند.
اگر شخصي قادر به اداي نذر نباشد در اين صورت تا جايي که توانايي دارد به آن عمل کند يا کاري که نزديک و شبيه آن باشد را انجام دهد و اگر اصلاً قادر به انجام آن نباشد از او ساقط میشود.
اگر شخصی قادر به ادای نذر نباشد در این صورت تا جایی که توانایی دارد به آن عمل کند یا کاری که نزدیک و شبیه آن باشد را انجام دهد و اگر اصلاً قادر به انجام آن نباشد از او ساقط میشود.
اگر لبّيك را فراموش كند، يا به خاطر ندانستن مسئله آن را نگويد، واجب است در صورت امكان به ميقات برگردد و احرام ببندد و لبّيك بگويد و اگر نتواند برگردد و هنوز داخل حرم نشده، همانجا لبّيك مىگويد و اگر داخل حرم شده، واجب است به خارج حرم بازگردد و در انجام احرام ببندد و لبّيك بگويد و چنانچه نمىتواند بازگردد، همانجا محرم مىشود و لبّيك مىگويد و اگر بعد از اتمام حج يا عمره يادش بيايد، عمل او صحيح است.
ازنظر عرف عرب اینگونه قرائتها غلط نیست، هرچند رعایت اینگونه مسائل تجویدی بهتر است.
اگر شخصى به خاطر عذرى بدون احرام وارد مکه شود و وقت هم تنگ باشد، بايد براى حج اِفراد در مکه احرام ببندد و اعمال حج را بجا آورد و پسازآن، عمره مفرده انجام دهد و حجش صحيح است.
هرگاه كسى عمره تمتّع را بجا آورد و از احرام خارج شود و بخواهد از انجام مراسم حج خوددارى كند اگر به علّت بيمارى يا مانع ديگرى باشد گناهى ندارد و چنانچه سال اوّل استطاعت او بوده معلوم مىشود مستطيع نبوده است و اگر حج قبلاً بر او واجب شده، بايد سال ديگر حج تمتّع را بهطور كامل انجام دهد؛ امّا اگر بدون عذر از انجام حج منصرف شود گناه كرده (خواه حج واجب باشد، يا مستحب) و چيز ديگرى بر او نيست و بايد در سال ديگر حج واجب خود را انجام دهد و درهرحال احتياط واجب آن است كه طواف نساء و نماز آن را بجا آورد.
كسى كه يك لباس بيشتر ندارد هرگاه بدن و لباس او هر دو نجس شود و بهاندازهی آب كشيدن يكى از آن دو بيشتر آب ندارد احتياط واجب آن است كه بدن را آب بكشد و نماز را با همان لباس نجس بخواند.
لازم است او را راهنمایی کنند و اطلاعاتشان را در اختیار وی بگذارند و اگر دختر از سخن والدین اطمینان پیدا کرد میتواند عمل کند.