مرکز پاسخگویی به احکام شرعی و مسائل فقهی

اگر منظورتان این است که مثلاً هم به نیت نافله و هم به نیت برآورده شدن حاجت باشد مانعی ندارد.

هرگاه چيزى را كه اجاره داده تحويل مستأجر دهد، امّا او تحويل نگيرد، يا تحويل بگيرد و از آن استفاده‏اى نكند، بايد مال‌الاجاره را بپردازد.

آری، محکوم‌به نجاست است.

مانعى ندارد، ولى اگر تا آخر وقت قدرت پيدا كند احتياط اعاده است.

هرگاه روزه روز معيّنى غير از ماه رمضان بر انسان واجب باشد (مثل‏ اين‏كه نذر كرده نيمه‏ شعبان را روزه بگيرد) بنا بر احتياط واجب نبايد در آن روز مسافرت كند و اگر در سفر است چنانچه امكان دارد درجایی قصد توقّف ده روز كند و آن روز را روزه بگيرد.

هرگاه كسى مشغول نماز شكسته شود و در بين نماز يادش بيايد كه مسافر نيست و يا سفرش سفرى نيست كه نماز در آن شكسته باشد، بايد نماز را چهار ركعتى تمام كند و نمازش صحيح است.

باتوجه‌به این که آب‌هایی را که در آنجا گذاشته‌اند روی آن نوشته‌اند فقط برای شرب است؛ بنابراین با آن نمی‌توان وضو گرفت؛ ولی اگر نمی‌دانسته‌اند اعمالشان صحیح است.‌

اگر مجبور نباشید، نخرید.

نماز صحیح است اما مرتکب کار خلافی شده و خلاف احتیاط عمل کرده است.

حد مشخصی ندارد و در تمام طول سفر تا رسیدن به مقصد و در مقصد حتی در مسیر برگشت وظیفه‌اش شکسته است مگر در سفرهایی که چندین مقصد دارد مقصد اول ملاک است و در سفرهای بسیار طولانی سه چهار روز اول را شکسته بخوانند.

اين كار ذاتاً حرام نيست؛ امّا ازاین‌جهت كه ممكن است منشأ برداشت‌های سوء بدخواهان، يا بدعت گردد، لازم است از این کار خوددارى شود.

درصورتی‌که غرض عقلایى داشته باشد مانعى ندارد.

شرعا مانعی ندارد.‌

نفقه بر عهده زانی است و باید به گونه ای که مفسده نداشته باشد آن را جبران کند.‌