درصورتی‌که آگاهى بر این امر نداشته، می‌تواند فسخ کند مگر اینکه بعد از آگاهى راضى شده و با او زندگى کرده باشد.
جواب سلام همه لازم است مگر در موردی که مشاء فساد می‌شود یا اینکه برای نهی از منکر باشد.
هرگاه كسى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد همين اندازه كه مالك نيت داشته باشد كافى است، خواه وكيل نيّت كند يا نه ولى اگر مالك نيّت زكات را نكرده بلكه وكالت در همه‌چیز به او داده بايد وكيل نيّت كند.
اطلاعات نادرست در هر حال جایز نیست مگر در صورتی که ضرورتی ایجاب کند.
درصورتی‌که نتیجه آن ازکارافتادگی نسبى آن عضو باشد، باید محاسبه شود.
اصل این نذر باطل است و باید مبالغ را به صاحبان آن برگردانید و اگر مایل باشند می توانید به نیازمندان بدهید.
اهل حق دو گروه‌اند: عدهاى منكر ضروريات اسلام‌اند، نماز و روزه هيچكدام را قبول ندارند كه استفاده از غذای آن‌ها، معاشرت و ازدواج با آن‌ها مطلقاً جايز نيست، ولى عدهاى به يگانگى خدا و رسالت پيامبر شهادت مىدهند و اگر انكار ضروريات هم كنند به انكار نبوت بازنمی‌گردد که معاشرت با گروه دوم مانعی ندارد و ازدواج با آن‌ها درصورتی‌که بيم آن باشد كه زوج تحت تأثير عقاید زوجه واقع شود اشكال دارد و اگر بيم اين مطلب نباشد حرام نيست ولى بهتر است اگر ضرورتی ندارد با ديگرى ازدواج كند.
احتیاط این است که در اینگونه موارد، صاحب پول و صاحب حساب با هم مصالحه کنند.
با توجه به اینکه این اسم معمول نیست و حتی در کتاب فرهنگ نام و نامگزینی ذکر نشده است نام دیگری انتخاب کنید.
هنگام زیارت سایر امامان علیهم‌السلام باید به‌جای امیرالمؤمنین نام یا لقب آن امام را ذکر کرد.
خوب است به رجاء مطلوبیت، امام و خطیب جمعه در زمستان و تابستان، عمامه داشته باشد وردایی بپوشد و خود را بیاراید، تمیزترین لباس‌های خود را بپوشد و بوى خوش به کاربرد، به‌طوری‌که باوقار و سکینه باشد. قبل از خطابه، هنگامی‌که مؤذّن اذان می‌گوید، او بر منبر نشسته باشد تا اذان به پایان برسد و خطبه را آغاز کند. هنگام صعود بر منبر خطابه، روبه روى مردم بایستد و سلام کند و مردم نیز با چهره‌های خود از او استقبال کنند و به چیزى از قبیل اسلحه یا عصا تکیه کند.شایسته است امام‌جمعه، خطیب و بلیغ باشد و به‌تناسب اوضاع زمان و مکان سخن گوید و عبارات فصیح و روان به کاربرد. به حوادثى که در سراسر جهان براى مسلمین می‌گذرد، بخصوص حوادث منطقه خود، آشنا باشد. مصالح اسلام و مسلمین را تشخیص دهد، چنان شجاع باشد که درراه خدا از ملامت و نکوهش احدى بیم به خود راه ندهد. در اظهار حق و ابطال باطل برحسب شرایط زمان و مکان صراحت داشته باشد. امورى از قبیل مواظبت در اوقات نماز و عمل به روش صلحا و اولیاى خدا را که موجب تأثیر کلام او در مردم است، رعایت کند. اعمال او با مواعظ و وعده و وعیدهایش تطبیق نماید. ازآنچه که موجب وهن او و کلامش می‌شود، حتّى از قبیل پرگویى، شوخى و بیهوده‌گویی بپرهیزد؛ و همه این امور را تنها براى خداوند رعایت کند و هدفش اعراض از دنیاپرستى و ریاست‌طلبی که سرسلسله همه گناهان است، باشد.
